شفقنا- شاهد بنی اسدی فعال سیاسی در روزنامه خراسان نوشت: داشتم به هفتم خرداد و یک فرمان مهم فکر می کردم. رهبرانقلاب جملهای گفتند که هیچ راهِ تفسیری باقی نمیگذاشت:«اختلافات ناموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنید.» برایم سوال شد که طی این دو ماه، این فرمان چه تفاوتی در رفتار مدعیان انحصار انقلاب ایجاد کرد؟ خواستم از آن هایی که هر روز صدایشان در رسانه ها و خصوصا صداوسیما بلند است، بپرسم که با این دستور چه کردید؟یک مورد از اختلافاتی را که به تنازع بدل نکردید، بگویید. یک مورد از قدم هایی را که در راستای وحدت کشور برداشتید، بگویید. واقعا از هفتم خرداد تا به امروز، این جمله به طورمشخص چه تاثیری بر رفتار شما داشته است؟ با دولت اختلاف داشتید؛ تیغ را تیزتر کردید. با رئیس مجلس مسئله داشتید؛ شعارهای زشت را تا خیابان بردید. رأی شورای عالی امنیت ملی را نپسندیدید؛ بهجای حفظ حرمت مرجع امنیت ملی، اصل مرجعی را نشانه رفتید که تصمیمهایش بدون تأیید رهبری اجرا نمیشود. تصمیمی امنیتی درباره مجلس با تشخیص شما سازگار نبود؛ تهدید به تحصن کردید.
چطور ممکن است که اینها را بتوان با فرمان فرمانده یکی دانست؟ رهبر انقلاب با عبارت «حتی اختلافات موجّه» راه هر توجیهی برای ادامه اختلاف افکنی را بستند. فرض کردند ممکن است شما برای مخالفت خود دلیل داشته باشید. ممکن است واقعاً تصمیمی را نادرست بدانید و از آیندهاش نگران باشید. با وجود این، اجازه ندارید نقد خود را به حمله تبدیل کنید و آن را تا جایی پیش ببرید که رابطه نیروهای درون کشور به خصومت برسد. از هفتم خرداد و این فرمان اساسی، چه فرقی در رفتار شما ایجاد شده است؟ برای یافتن تفاوت، هرچه کارنامه تان را ورق میزنیم به صفحه تازهای نمیرسیم. اگر فرمانی در رفتار مخاطب هیچ تغییری ایجاد نکند، نسبت مخاطب با فرمان چه نام دارد؟ آدم با سخنی که مطابق تشخیص خودش است که به طبع همراه میشود؛ اطاعت در جایی سنجیده میشود که تشخیص، برخلاف میل شما باشد.