شفقنا-کوروش احمدی در روزنامه شرق نوشت: در سالگرد کودتای ۲۸ مرداد نگاهی دوباره به این رویداد تاریخی مهم ضروری است. این رویداد را اگر در کنار مشروطه، کودتای ۱۲۹۹ و انقلاب ۵۷ مهمترین نقاط عطف تاریخ معاصر ایران به حساب آوریم، اغراق نکردهایم. ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بهمثابه گسلی عریض و عمیق ایران قبل و بعد آن را از هم جدا کرد.
ایرانِ قبل از آن پیگیر احیا و تحقق آرمانهای مشروطه و در رأس همه حکومت قانون و حکومت برآمده از آرای مردم بود. در حالی که دولتهای بعد از آن کودتا به نحوی سیستماتیک سعی در بهحاشیهراندن آرمانهای مشروطه و تعطیلی حکومت قانون داشتند؛ تا آنجا که از مقطع ۱۳۴۲ به بعد و در مقام واکنش، به قول مهندس بازرگان، جامعه نیز زبان قانون و مطالبه حکومت قانون را رها کرد و مطالبات خود را اغلب از راههای متفاوت و بعضا مخرب پی گرفت. مفاهیمی مانند آزادی احزاب، آزادی مطبوعات، حقوق و آزادیهای فردی، روند قضائی منصفانه، امکان فرستادن معدودی نماینده واقعی به مجلس و بسیاری دیگر در قبل از گسل ۲۸ مرداد باقی ماندند و در زمره آرزوهای ناممکن ایرانیان درآمدند.