بیش از این که جشنواره فیلم سلامت به صورت تخصصی دنبال شود، به نظر می رسد یک دورهمی بود که ابراهیم داروغه زاده ترتیب داد تا بتواند جشنی برپا کند.
به گزارش سوره سینما، جشنواره سلامت در نخستین دوره خود حتی ابتدایی ترین قواعد جشنواره را لحاظ نکرد و در شرایطی که در بخش های مختلف از جمله بخش مستند، فیلم کوتاه، برنامه های تلویزیونی، گزارش های خبری، نماهنگ، تیزر و بخش های دانشجویی این جشنواره نامزدها اعلام شد اما در بخش فیلم های بلند هیچ نامزدی اعلام نشد و به یکباره از میان فیلم های متعددی که در جشنواره ارایه شد فیلم سینمایی «کفش هایم کو» که به موضوع مستقیم بیماری آلزایمر می پردازد هیچ توجهی نشد در شرایطی که این فیلم به سبک زندگی اشاره دارد از خانه های بزرگ و حضور مادربزرگ و پدربزرگ در خانه ها خبری نیست و اکثر افراد در خانه های کوچک آپارتمانی زندگی می کنند و کمتر می توانند از بزرگسالان مراقبت کنند و آنها را به خانه های سالمندان می سپارند.
فیلمساز به این مهم توجه دارد؛ جمعیت جامعه به سمت میانسالی می رود و بیماری آلزایمر در میان خانوادهها بیش از گذشته رواج یافته این فیلم به صورت مستقیم به بیماری آلزایمر می پردازد و با نشان دادن بیماری هولناک شخصیت اصلی مهاجرت از ایران را نیز تقبیح می کند و در نکوهش شرایط جامعه و بی توجهی به بزرگسالان می پردازد فیلم در انتها به معجزه عشق توجه می کند و این که مهم که اگر عشق وجود داشته باشد امکان درمان بیماری صعب العلاج وجود خواهد داشت .