یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵ – ۱۱:۳۴

از خفا تا ظهور؛ تأملی بر بازدارندگی، امنیت رهبری و پیامدهای هجران
حوزه/ خفای اجباری رهبری پس از شهادت امام شهید، گرچه ضرورتی امنیتی است، اما پیامدهای سنگینی چون گسست عاطفی، تضعیف امنیت روانی جامعه و کاهش بازدارندگی دارد. پایان دادن به این وضعیت نیازمند بازدارندگی نظامی فعال، امنیت مردمپایه و اصلاح ساختارهای معیوب است.
خبرگزاری حوزه | پیشدرآمد: هجرانی که نباید به عادت بدل شود
فاجعه نهم اسفند ۱۴۰۴، که در آن حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای(ره) در حملات مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی در بیت رهبری به شهادت رسیدند، نه فقط یک ضایعه ملی، که یک زنگ هشدار تاریخی بود. دشمن نشان داد که نه تنها اراده، که توانایی حذف فیزیکی عالیترین مقام یک کشور را دارد و این ضربه بزرگ را با هماهنگی اطلاعاتی گسترده و نفوذ در ساختارهای حساس به انجام رساند. این عملیات که با نامهای «شیر غران» و «خشم حماسی» کدگذاری شده بود، به عنوان یک عملیات «سر بریدن» (decapitation operation) طراحی شد. فرضیه اصلی دشمن این بود که با حذف بالاترین مرجع، سیستم بیثبات خواهد شد.
