
داستان تو، از کاخها و تالارهای قدرت آغاز نشد؛ از خانهای کوچک و ساده در یکی از کوچههای قدیمی مشهد آغاز شد. خانهای که اگرچه وسعتش اندک بود، اما آسمانش به بلندای ایمان میرسید.
یادداشت مهمان_اباصلت غریب، دانش آموخته دانشگاه باقرالعلوم: بعضی انسانها بزرگ متولد نمیشوند؛ بزرگی را در مسیر بندگی، مجاهدت و خدمت میآفرینند. آنان نه با ثروت شناخته میشوند، نه با قدرت؛ بلکه با اثری که بر جان انسانها میگذارند، در تاریخ ماندگار میشوند.
داستان تو، از کاخها و تالارهای قدرت آغاز نشد؛ از خانهای کوچک و ساده در یکی از کوچههای قدیمی مشهد آغاز شد. خانهای که اگرچه وسعتش اندک بود، اما آسمانش به بلندای ایمان میرسید. دیوارهای گِلیاش شاهد نجابت بود، سفرهاش ساده بود، اما بوی عزت و قناعت از آن برمیخاست. پدری وارسته که دنیا در نگاهش ارزشی نداشت و مادری مؤمن که با آیات قرآن، روح فرزندانش را پرورش میداد؛ مادری که قصه پیامبران را نه از کتاب، که از عمق ایمان برایت روایت میکرد و نخستین جرقههای عشق به خدا را در جانت روشن ساخت.
