خبرگزاری آنا– علی رحمانی: اگر بخواهیم از منظر تاریخی نگاهی به سرمایهگذاری سرویسهای جاسوسی و دولتهای غربی روی قومیت دلاور بلوچ در منطقه خاورمیانه و شبهقاره بیندازیم، باید بگوییم کشور استعماری انگلستان در قرن نوزدهم جهت حفظ هندوستان که آن روزها «مروارید مستعمرات بریتانیا» خوانده میشد، در پی بیاثر کردن تلاشهای ضداستعماری اقوام غیور ساکن در اطراف هند برآمد و به همین منظور نفوذ دیرین خود را از طریق به راه انداختن شبکههای متعدد جاسوس در شبهقاره حفظ کرد تا در صورت لزوم بتواند قومیت بزرگ بلوچ را که به دلیل اجرایی شدن قراردادهای استعماری متعدد همچون همتایان کرد خود در غرب سرزمینهای اسلامی تکه پاره شده بود، به بهانههای واهی گوناگون نظیر اختلافات کذایی شیعه و سنی و رؤیای تشکیل بلوچستان بزرگ! تحت کنترل خود درآورد؛ غافل از اینکه درایت و کاردانی قاطبه مردم شریف و خونگرم بلوچستان بیش از این است که در این بازی اهریمنی شرکت جویند. با توجه به وضعیت حساس ژئوپلیتیکی منطقه بلوچستان طی گفتگویی با دکتر «اسماعیل باقری» پژوهشگر تحولات منطقه غرب آسیا به ریشهیابی برخی تحرکات مشکوک در این بخش از میهن عزیزمان میپردازیم.
آنا: لطفاً راهبرد کلی نظام و رهبر انقلاب در قبال قومیت بلوچ در تابلوی رنگارنگ اقوام ایرانی را بهصورت مختصر توضیح دهید؟
سؤال طوری طراحیشده است که ظاهراً، قومیت بلوچ جدا از سایر اقوام ایرانی است و الان باید در این مورد روشنگری کنیم. راهبرد ج. ا. ایران، نظام و رهبری در مورد همه اقوام و مذاهب مشخص است؛ همه این اقوام اعم از فارس، ترک، کرد، بلوچ، عرب و…؛ بخشی از پیکره و هویت و موجودیت کشور ایران را تشکیل میدهد و در این میان منطقه سیستان و بلوچستان به دلیل واقع شدن در منطقه حساس جنوب شرق کشور و در همسایگی پاکستان و افغانستان و دسترسی آن به دریای عمان، خلیجفارس و اقیانوس هند از اهمیت و جایگاه بالایی برخوردار است و اساساً این منطقه و مردم بلوچ در توسعه اقتصادی، امنیتی و فرهنگی، نقش به سزایی در طول تاریخ ایران داشتهاند.