از تجلی عدل تا کرانه ایثار؛ شهادت، اوج عدالت

عدل، آینه‌ی تمام‌نمایِ اراده‌ی الهی و زیربنایِ ثباتِ هستی است؛ اما عدالت، آن تجلیِ انسانی و اخلاقی است که در عرصه عمل، میانِ موازنه و ایثار، پیوندی ناگسستنی برقرار می‌کند. این مسیر از دقتِ میزانِ عدل آغاز می‌شود و در نهایت، در سوگِ شیرینِ شهادت، به کمالِ مطلق می‌رسد؛ آن‌جا که حق، نه در حکم، که در جانِ انسان تجلی می‌یابد.

از تجلی عدل تا کرانه ایثار؛ شهادت، اوج عدالت

عدل، آینه‌ی تمام‌نمایِ اراده‌ی الهی و زیربنایِ ثباتِ هستی است؛ اما عدالت، آن تجلیِ انسانی و اخلاقی است که در عرصه عمل، میانِ موازنه و ایثار، پیوندی ناگسستنی برقرار می‌کند. این مسیر از دقتِ میزانِ عدل آغاز می‌شود و در نهایت، در سوگِ شیرینِ شهادت، به کمالِ مطلق می‌رسد؛ آن‌جا که حق، نه در حکم، که در جانِ انسان تجلی می‌یابد.

حجت الاسلام والمسلمین سعید شهواری؛ رئیس کل دادگستری لرستان در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری میزان قرار داد، نوشت: در قلمروِ معرفتِ الهی، میانِ «عدل» و «عدالت» پیوندی است که در عینِ وحدت، از دو مرتبه‌ی وجودی برخوردار است. «عدل»، آن نظمِ بنیادین و قانونِ حاکم بر جهان است که از هرگونه کژی و خللی مُنزّه است؛ عدلی که ستون خیمه‌ی خلقت است و بدون آن، جهان در غوغای بی‌نظمی فرو می‌ریزد. اما «عدالت»، آن حرکت مستمر روح انسانی در مسیر بازگشت به سوی عدل الهی است؛ عدالت، یعنی آن‌گاه که آدمی، موازنه را از سطح قانون، به مرتبه‌ی اخلاق و سیرت جان ارتقا می‌دهد.

عدالت؛ موازنه میانِ مصلحت و حق

عدالت، تنها در رعایت دقیق ترازوی حقوق و قوانین محصور نیست؛ بلکه هنر ایستادن در میانه‌ی طوفان خواهش‌ها و مصلحت‌هاست. قاضیِ حقیقی، آن‌کس نیست که تنها بر اساس متون، حکم صادر کند، بلکه آن‌ست که با نگاهی قدسی به موازنه می‌نگرد؛ او می‌داند که هر حکم، نه یک عمل اداری، که یک مسئولیت وجودی در برابر خالق هستی است. عدالت، یعنی برقراری آن تعادلی که در آن، حق، از هرگونه غلبه‌ مادی و هویتی، مصون بماند.

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *