به گزارش ایبنا به نقل از ایرنا، تامین کالاهای اساسی در شرایط عادی یکی از مهمترین وظایف دولتهاست؛ اما زمانی که یک کشور همزمان با تحریم، محدودیتهای تجاری، فشار ارزی و جنگ مواجه میشود، تأمین نان، روغن، برنج، نهادههای دامی، دارو و دیگر اقلام ضروری از یک موضوع اقتصادی به مسئلهای امنیتی و حتی راهبردی تبدیل میشود. دولت چهاردهم در حالی وارد این میدان شد که علاوه بر مشکلات مزمن اقتصادی، در کمتر از دو سال با دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه مواجه شد؛ جنگهایی که میتوانستند مسیر ورود کالا، انتقال پول، تجارت خارجی و دسترسی به منابع ارزی را مختل کنند
با این حال، یکی از مهمترین ویژگیهای عملکرد دولت در این دوره، تداوم جریان تامین کالاهای اساسی و جلوگیری از تبدیل شوک جنگی به بحران عرضه بود؛ بهگونهای که حتی در روزهای جنگ نیز سیاستگذار تلاش کرد تأمین ارز برای واردات اقلام ضروری را در اولویت قرار دهد و همزمان ذخایر کالا را در سطح قابل اتکا نگه دارد.