به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دین مبین اسلام همواره بر حفظ بهداشت تن و جان تاکید بسیار داشته و مراقبت از سلامت جسم و جان را برای همه لازم و ضروری می داند.
پرداختن به غذای حلال در قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم السلام) به صورت فراوان دیده می شود؛ به طور کلی این تاکیدات ناظر به ترغیب و توجه دادن انسان به اندیشیدن در غذای مورد استفاده از جنبه های گوناگون مادی و معنوی و آثار مترتب بر آن در همه ابعاد اجتماعی، دنیوی و اخروی و پرهیز از مصرف خبائث و تشویق به بهره گرفتن از طیبات و توجه به اصل میانه روی در مصرف و در نهایت رهنمود های فراوانی برای تامین سلامت و دفع انواع امراض و بیماری ها است.
اگر انسان ها با الهام گیری از دستورات قرآن به کنترل و مدیریت تغذیه بپردازند و به جنبه های مختلفی مانند اعتدال در تغذیه، خوردن غذای حلال و عدم افراط در آن و پرهیز از خوردنی های حرام و غیر مجاز و توصیه های دیگر از این قبیل توجه نمایند و هدف ۱۳۷۴.
حرانی، حسن بن شعبه، تحف العقول، چاپ دوم، موسسه انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم، ۱۴۰۴ق.
شیخ طوسی، محمد بن الحسن، الامالی، الطبعة الأولی، انتشارات دار الثقافة، قم، ۱۴۱۴ق.
مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الانوار، الطبعه الثانیه المصححه، موسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ق.
حر عاملی، شیخ محمد بن الحسن، وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، چاپ اول، موسسه آل البیت لاحیاء التراث علیهم السلام، قم، ۱۴۰۹ق.
کاظمی پور، حمید، لقمه حرام، چاپ اول، انتشارات سمیع، تهران، بهار ۱۳۸۴.
ابی فراس، ورام، مجموعه ورام، مکتبه الفقیه، قم، بی تا.
فتال نیشابوری، محمد بن حسن، روضة الواعظین، انتشارات رضی، قم، بی تا.
محدث نوری، میرزا حسین، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت لاحیاء التراث علیهم السلام، قم، ۱۴۰۸ق.
غفاری، فرزانه؛ تغذیه سالم از نگاه قرآن، مجله دانشگاه علوم پزشکی زنجان، دوره 22، شماره 90(فروردین و اردیبهشت 1393)، ص 97 –
پورقاسم میانجی، مژگان؛ خوراک های حلال و حرام و آثار و پیامد های آنها از منظر قرآن و روایات، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده اصول الدین قم، 1386.