۱۴۰۴/۰۴/۲۲
به گزارش روزپلاس، یکی از هزاران دلیلی که پپ گواردیولا را از دیگران متمایز میکند، تواناییاش در معرفی نسل جدیدی از مربیان خلاق به دنیای فوتبال است. هر مربی دستیارانی دارد اما همه آنها به سرمربیانی موفق تبدیل نمیشوند؛ با این حال، گواردیولا در این زمینه استثنایی عمل کرده است. اگر بخواهیم دقیقتر بگوییم، سه شاگرد او در کانون توجه قرار دارند.
نخستین آنها تیتو ویلانووا بود؛ کسی که در شکلگیری بارسلونای طلایی اوایل دهه 2010 نقشی کلیدی ایفا کرد. پس از خداحافظی پپ با بارسا، ویلانووا سکان تیم را در دست گرفت. هر چند در لیگ قهرمانان اروپا با شکست سنگین 7 بر صفر مقابل بایرن مونیخ حذف شد اما موفق شد لالیگا را فتح کند. اگر بیماری مجال میداد، شاید سرنوشت دیگری در انتظارش بود اما متأسفانه تیتو در سال 2014 بر اثر سرطان درگذشت و یادش همیشه زنده است.
پپ در منچسترسیتی دو مربی مستعد دیگر را نیز پرورش داد؛ میکل آرتتا و انزو مارسکا. آرتتا زودتر از شاگردی گواردیولا فارغالتحصیل شد و از پایان سال 2019 هدایت آرسنال را بر عهده گرفت. او هنوز جامی بزرگ مانند لیگ برتر یا لیگ قهرمانان اروپا را کسب نکرده اما توانسته آرسنال را به ردههای بالای فوتبال انگلیس بازگرداند. تیمی که سالها در حاشیه مانده بود، حالا دوباره در قامت یک مدعی ظاهر شده است. دو رتبه هشتم، سپس پنجم، و حالا مدام در جمع مدعیان.