نایبقهرمان ایذهای المپیک ناگفتههایی از آن فینال المپیک با کشتیگیر بلغاری دارد و اینکه در تورنمنت آلبانی، حتی اگر دست و پایش هم شکسته بود، یک «باید» برای خود تعریف کرده بود که کشتی سخت با نوویکوف را با برد پشت سر بگذارد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، پسر ایذهای کشتی فرنگی بعد از درخشش در رده سنی جوانان، یکی از خوبهایی بود که به تیم ملی بزرگسالان اضافه شد. علیرضا مُهمدی سال اول ملیپوش شدنش، در مسابقات جهانی ۲۰۲۳ بلگراد مدال نقره وزن ۸۲ کیلوگرم را گرفت و پس از آن، هرچند نامش در لیست اعزامی به رقابتهای زیر ۲۳ سال جهان در همین وزن بود، اما اعلام کرد که دیگر نمیتواند نزدیک به ۸ کیلو از وزن بدنش را کم کند و میخواهد کارش را در وزن المپیکی ۸۷ کیلوگرم دنبال کند.
موضوعی که با واکنش آن زمان حسن رنگرز سرمربی تیم ملی فرنگی مواجه شد، اما در نهایت تیمی به آلبانی نرفت، چون این کشور سال ۲۰۲۳ به تیمهای آزاد و فرنگی امید ایران برای شرکت در مسابقات جهانی زیر ۲۳ سال ویزا نداد. علیرضا برای آنکه به المپیک برسد، باوجود داشتن مدال جهانی سال ۲۰۲۳ در وزن غیرالمپیکی، استارت کارش را از همان نقطه شروع چرخه، در وزن المپیکی زد و درنهایت با عبور از ناصر p>بله، در جریان بودم. فکر میکنم لوسونچی، چون مدال نقره گرفته، برای قهرمانی اروپا انتخاب شده است. شاید هم سیاست مجارها این باشد که او را به قهرمانی اروپا نفرستند و برای جهانی آماده شود. خودم واقعاً دوست داشتم اینجا با هم کشتی بگیریم. او هم کشتیگیر خوبی است و هم با اخلاق.
تابناک: هر دو مربیای که گفتی با آنها راحتی، اکنون در کادرفنی تیم ملی ایران نیستند، این برایت در اردوهای جهانی مسئلهساز نمیشود؟
ارتباطم با طالب نعمتپور را بعد از المپیک حفظ کردهام، با ملکمحمد بویری هم هر موقع فرصت باشد حریفان را آنالیز میکنیم.