از اعترافات یک دورهمی: اگر صدای گریه نوزادان را شنیدم چه؟ آیا باز هم باید شلیک کنم؟ او پاسخ داد که….

به گزارش خبرآنلاین، روزنامه عبری هاآرتص پرونده‌ یک جنایت تمام‌عیار را پس از ۵۹ سال گشوده است، جنایت شلیک‌های بی مهابا و بی دلیل به زنان و مردان و کودکان فلسطینی توسط نظامیان اسرائیلی در جریان جنگ ۱۹۶۷، شلیک تیرخلاص به زخمی‌ها، شلیک به کودکان و به رگبار بستن پناهندگان.

۱۷ خرداد ۱۴۰۵ – ۰۷:۱۶
از اعترافات یک دورهمی: اگر صدای گریه نوزادان را شنیدم چه؟ آیا باز هم باید شلیک کنم؟ او پاسخ داد که....

به گزارش خبرآنلاین، روزنامه عبری هاآرتص پرونده‌ یک جنایت تمام‌عیار را پس از ۵۹ سال گشوده است، جنایت شلیک‌های بی مهابا و بی دلیل به زنان و مردان و کودکان فلسطینی توسط نظامیان اسرائیلی در جریان جنگ ۱۹۶۷، شلیک تیرخلاص به زخمی‌ها، شلیک به کودکان و به رگبار بستن پناهندگان.

به روایت فارس؛ متنی که پیش رو است، خلاصه یک گزارش بسیار جامع و مفصلی است که در وبسایت هاآرتص منتشر شده است.

طبق این گزارش اسناد و شهادت‌های منتشرنشده سربازان اسرائیلی که در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ شرکت داشتند، تصویری متفاوت از روایت رسمی اسرائیل درباره این جنگ ارائه می‌کند؛ تصویری که از کشتار غیرنظامیان، اعدام‌های میدانی، آوارگی گسترده فلسطینیان و سوری‌ها، تخریب روستاها و غارت سازمان‌یافته اموال فلسطینی‌ها حکایت دارد.

این شهادت‌ها در روزهای پس از جنگ و در نشست‌هایی که در کیبوتص‌های (روستاهای اشتراکی) اسرائیل برگزار شده بود، ثبت شدند. بخش زیادی از این گفت‌وگنفر در منطقه باقی ماندند.

غارت سازمان‌یافته اموال مردم

اسناد منتشرشده تنها به کشتار و آوارگی محدود نمی‌شود. این مدارک از غارت گسترده و سازمان‌یافته اموال فلسطینیان و سوری‌ها نیز پرده برمی‌دارد.

در قلقیلیه، بخشی از تجهیزات مدارس به مدارس شهر کفار ساوا منتقل شد و شهردار وقت این شهر در این اقدام نقش داشت. در جولان نیز خانه‌ها، مغازه‌ها و حتی وسایل و مبلمان منازل غارت شد.
گزارش‌های کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نیز از مشاهده صحنه‌های تخریب گسترده و سوزاندن اموال مردم خبر می‌دهد.

مجموع اسناد، شهادت‌ها و مکاتبات رسمی نشان می‌دهد آنچه در سال ۱۹۶۷ رخ داد، صرفاً نتیجه تصمیم‌های موردی یا اقدامات خودسرانه برخی نظامیان نبود، بلکه در چارچوب سیاست‌های اصولی و پایه‌ای رژیم اسرائیل بود.

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *