به گزارش خبرگزاری آنا، چشماندازی که شب گذشته در شبکههای اجتماعی ساخته شد، بیشتر شبیه یک نمایش مهآلود بود تا گزارش یک رویداد واقعی. ادعایی درباره «حمله هوایی» که نه سند داشت، نه شاهد و نه حتی نشانی از تأیید رسمی؛ تنها موجی از پیامهای کوتاه و بیریشه که با سرعت در کانالهای ناشناس تکثیر میشد. تفاوت میان سکوت آسمان و هیاهوی مجازی، نقطهای است که باید آن را جدی گرفت؛ جایی که جنگ رسانهای آغاز میشود.
مهندسی یک نگرانی ساختگی
گروهی از صفحات عبریزبان نخستین کسانی بودند که این داستان را شروع کردند. آنها بدون آنکه تصویر یا مدرکی ارائه دهند، تلاش کردند اینگونه القا کنند که خبر از منابع معتبر به آنها رسیده است. چنین شگردی باعث میشود مخاطب احساس کند «چیزی در حال وقوع است» حتی اگر هیچ چیزی رخ نداده باشد. این روش، نوعی بازی روانی است که روی خلأ اطلاعرسانی لحظهای و حساسیت ذهنی جامعه حساب میکند. در میانه فشارها و تنشهای روزمره، هر خبر کوچکی درباره ناامنی خارجی میتواند ذهنها را از وضعیت متعادل خارج کند.