گروه ورزشی: چیزی به یک سال نمانده؛ فقط 5 هفته دیگر سالگرد آخرین بازی تیم ملی ایران است که مقابل عراق انجام شد و با شکست تلخ 2 بر یک در وقتهای اضافه همراه بود. انتظارها به سر رسید و حالا پس از 11 ماه، 47 هفته، 329 روز، 7 هزار و 896 ساعت، 473 هزار 760 دقیقه یا 28 میلیون و 425 هزار و 600 ثانیه دوباره چهره تیم ملی را خواهیم دید؛ متفاوت از تمام این ثانیهها، دقیقهها، ساعتها، روزها و هفتههایی که با غم، ترس، دلهره، اضطراب، نگرانی، ناامیدی و گاهی بیتفاوتی گذشت. باید منتظر باشیم تا تیم ملی جدید پس از نزدیک به یک سال تمام این احساسات را کنار بزند و اهمیت یافتن، امید، مصمم بودن، آرامش، فراغ بال، اطمینان و شادی را جایگزین کند و این کمترین انتظار است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از تسنیم، مارک ویلموتس؛ کلید واژهای بود که وقتی در این دوران صحبت از تیم ملی میشد، بیش از هر واژگان دیگری با چشم و گوش ما برخورد کرد. سرمربی سابق تیم ملی که پس از شکست مقابل عراق به پایان کارش در تیم ملی رسید، اما به پایان کار با فدراسیون نرسیده و هنوز پرونده 6.2 میلیون یورویی او در فیفا و دادگاه عالی ورزش باز است. بخشی از این ترس و دلهره در اطراف تیم ملی نیز به این کلید واژه بلژیکی باز میگردد که البته با سوءمدیریت فدراسیون فوتبال این احساسات تلخ ایجاد شد. پس بیاییم برای تیم ملی از این احساسات و واژگان بگذریم و مقوله ویلموتس را جای دیگری دنبال کنیم و مطالبه برخورد با مسببان این پدیده را به دور از تیم ملی کنونی داشته باشیم.