آمارهای اروپا و شرق آسیا نشان میدهد اظهارنظرهای جمعیتی اصلاحطلبان، فقط رنگوبوی سیاسی دارد
جوان آنلاین: عباس عبدی در اظهارنظری عجیب مدعی شدهاست که برای بهبود اوضاع جمعیتی باید تحریمها رفع شود و در سیاست خارجی تغییر موضع بدهیم! آیا کشورهای اروپایی که هم تحریم نیستند و هم سیاست خارجی مطلوب آقای عبدی را دارند، در سیاستهای جمعیتی خود موفق بودهاند؟! یک مرور ساده نشان میدهد برخلاف این اظهارات سیاستزده، مسئله فرزندآوری بیشتر از آنکه ریشههای اقتصادی داشتهباشد، مبتنی بر عوامل فرهنگی است. این گونه اظهارنظرها نشان میدهد اصلاحطلبان چگونه همه چیزها را با عینک سیاسی و غیرکارشناسی خودشان تحلیل و جناحی مصادره به مطلوب میکنند. همه اینها در حالی است که مشکلات اصلی و راه حلهای مسئله کاهش فرزندآوری براساس همین تجارب جهانی در قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده مصوب سال ۱۴۰۰ اندیشیده شدهاست.
اخیراً عباس عبدی، ستوننویس روزنامههای اصلاحطلب در خصوص قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده در روزنامه اعتماد نوشته بود: هر روز که میگذرد شکست قاطع قانون فرزندآوری بیش از پیش نمایان میشود و این مسئله مهم اجتماعی که با ادامه وضع کنونی آینده مبهمی را برای کشور رقم میزند، اسیر سیاستهای نادرست تعدادی نماینده کرده که درک علمی و واقعی از بحران ندارند و حمایت از این قانون را برای خود هویتی کردهاند. روشن است که مسئله در شرایط کنونی اقتصادی است، ولی چرا به این مسئله کمتر اشاره میشود؟ چون بهبود مسئله اقتصاد تابع سیاست خارجی و رفع تحریمهاست و تا زمانی که حل نشود هیچ امیدی به کاهش فرزندآوری نباید داشت. ایجاد امید به آینده و رشد اقتصادی پایدار و افزایش اشتغال و بهبود وضع مسکن تنها راه برای افزایش فرزندآوری است. عباس عبدی در حالی مدعیشده به بحث جوانی جمعیت نگاه علمی و واقعی داشته که آمارها و اطلاعات واقعی از گوشه گوشه دنیا نشان میدهد آن چیزی که عبدی مدعی است محرک اصلی جوانی جمعیت نیست و بحث جوانی جمعیت یک بسته است که باید به شکل کامل به آن نگاه میشود.
مسئله این است که پیری جمعیت به معنای افزایش سهم سالمندان و کاهش نسبت افراد در سن کار، پدیدهای جهانی محسوب میشود که با کاهش باروری و افزایش امید به زندگی تسریع شدهاست. پیامدهای آن شامل فشار بر نظامهای بازنشستگی و سلامت، کاهش رشد اقتصادی بالقوه و کمبود نیروی کار است. کشورهای مختلف برای کند یا تعدیل کردن این روند از مجموعهای از سیاستهای همپوشان استفاده کردهاند که از مشوقهای باروری تا جذب مهاجران و اصلاحات بازار کار را شامل میشود، اما هیچ کشور پیشرفتهای تا امروز مسئله را کاملاً حل نکردهاست. مطالعات سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و گزارشهای بینالمللی نشان میدهند که ترکیب سیاستها و بستهبندی درست آنها اهمیت تعیینکنندهای دارد.
بستههای سیاستی کشورها