محبوبیت رمزارزها به طور فزایندهای در حال افزایش است. این مساله به قدری جدی شده است که دولتهای سراسر جهان نمیتوانند آن را نادیده بگیرند. دولتها در مقابل محبوبیت رمزارزها سیاستهای متفاوتی در پیش گرفتهاند. برخی به دنبال راههایی برای پذیرشاند و برخی با ممنوعیتهای مختلف سعی در محدود کردن فراگیری رمزارزها دارند. بانکهای مرکزی سراسر دنیا با توجه به این شعار که «اگر نمیتوانی چیزی را شکست بدهی آن را کپی کن» به فکر ارائه نسخه دیجیتالی از پول سنتی یا فیات افتادهاند. این نسخه حامیان و مخالفان فراوانی دارد؛ حامیانی که به ترکیب شفافیت و امکانات بلاکچین تکیه میکنند و مخالفانی که این نسخه از پول را در تضاد با فسلفه غیرمتمرکز بلاکچین میدانند.
ارز دیجیتالی بانک مرکزی، رمزارزها، پول دیجیتالی یا حتی سیستمهای پرداختی که حول محور این حوزه شکل گرفتهاند، اصطلاحاتی هستند که هر کدام به دلیل نبود اطلاعات کافی برای مخاطبان ممکن است به اشتباه به جای یکدیگر استفاده شوند. در این مطلب سعی داریم به ارزهای دیجیتالی دولتی که از طرف بانکهای مرکزی ارائه میشوند نگاهی بیندازیم.