به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، جامعه جهانی در حمایت از حقوق کودکان در مخاصمات مسلحانه، اقدامات قابل توجهی در عرصهی بینالمللی و منطقهای انجام داده است. از جمله اقدامات بینالمللی میتوان به اعلامیهی حقوق کودک (۱۹۵۹)، کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹)، کنوانسیون چهارم از کنوانسیونهای چهارگانه ژنو و پروتکلهای الحاقی آن، و پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹، مصوب (۲۰۰۰) اشاره کرد.
همچنین در مورد اقدامات منطقهای، میتوان به منشور آفریقایی حقوق و رفاه کودک (۱۹۹۰)، منشور اجتماعی اروپا (۱۹۹۶)، کنوانسیون اتحادیهی آفریقا برای حمایت و کمک به آوارگان داخلی در آفریقا (۲۰۰۹)، و کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر (۱۹۶۹) اشاره کرد. این اقدامات نشانگر توجه دولتها به آسیبپذیری کودکان در مخاصمات مسلحانه است که البته هنوز تعدادی از دولتها، به خصوص دولتهای آفریقایی نسبت به تعهدات بینالمللی خود در این زمینه بیتوجه هستند.
با وجود تعداد کثیریکنوانسیون، پروتکل و خود منشور سازمان ملل متحد، وحشت کودکان در اثر بروز جنگها رو به افزایش است و کودکان بیشتری به طرق مختلف جان و زندگی و موجودیت خویش را از دست داده و میدهند. جنگها به عنوان عامل اصلی، ت به این اصول بنیادین بیاعتنا شود، نظم مبتنی بر قانون جای خود را به بیثباتی خواهد داد؛ از اینرو دفاع از این اصول، دفاع از امنیت جمعی و ثبات جهانی است. ترومای ناشی از جنگ برای کودکان تا نسلها میتواند ادامه یابد؛ کودکان امیدهای فردای جهان هستند و دولتها با همکاری یکدیگر میتوانند آینده بهتری برای هرکودکی که در جنگ و بحران زندگی میکند بسازند. این کودکان امروز هستند که جنگ، همه جوانب حال و آینده زندگی آنان را تهدید میکند و ما بزرگسالان میبایست به رسالت خود نسبت به آنان بیشتر اندیشیده و چارهجوییکنیم.
محمدمهدی سیدناصری؛ مدرس دانشگاه و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان