این دستور امام(ره) به آن دلیل صادر شد که در شرایطی که تنها هفته از پیروزی انقلاب اسلامی می گذشت عدهای از روی ناآگاهی و جهل و همچنین عدهای از روی خیانت و غرض ورزی قصد داشتند ارتش را منحل کنند.
در همین زمینه امیر «ابراهیم گلفام» جانشین معاونت فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح در بخشی از گفتوگوی تفصیلی خود به خبرنگار میزان گفت: جریانات و گروههای مختلفی در روزها و هفتههای نخست پس از پیروزی انقلاب، «انحلال ارتش» را دنبال میکردند. «چریکهای فدایی خلق» با دیدگاه مارکسیستی از جمله این گروهها بودند؛ این چریکها مدتی بعد به ۲ گروه اقلیت و اکثریت تبدیل شدند؛ اکثریت جمهوری اسلامی ایران و سیستم حکومتی نظام را پذیرفتند، اما اقلیت به مبارزه مسلحانه با نظام روی آوردند. «سازمان مجاهدین خلق» نیز که حقیقتاً نام «منافقین» برازنده آنهاست، دیگر گروهی بودند که برای انحلال ارتش، نظام را زیر فشار قرار داده بودند. یکسری از انقلابیون با این برداشت که انقلاب نیاز به یک ارتش جدید دارد، بدون ارتباط با گروهکهایی نظیر چریکهای فدایی خلق و منافقین، خواستار انحلال ارتش و ساماندهی یک ارتش جدید متناسب با اهداف انقلاب بودند. حتی برخی چهرههایی که در پیروزی انقلاب نقش داشتند نیز موافق انحلال ارتش بودند. حضرت امام خp>مشخص نبود اگر قصد کسانی که طرفدار انحلال ارتش بودند محقق میشد تکلیف مبارزه با ضد انقلاب در نواحی مرزی کشور در ابتدای انقلاب و همچنین تکلیف تهاجم ارتش بعث به کشورمان در شهریور ۱۳۵۹ چه میشد. فرمان تاریخی امام خمینی (ره) به ارتش در خصوص حضور در خیابانها با ساز و برگ نظامی در روز ۲۹ فروردین ۵۸ آبی بود بر روی آتشی که منافقان و ناآگاهان آن را شعله ور میکردند.