تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۸ ساعت ۲۰:۳۷
گروه علم وفناوری: میزان قندی که انسان پیش از تولد و در نخستین سالهای زندگی دریافت میکند، ممکن است با وضعیت سلامت مغز او در دوران سالمندی ارتباط داشته باشد؛ موضوعی که اهمیت تغذیه مادر و کودک را برجسته میکند.
زوال عقل اصطلاحی کلی برای مجموعهای از اختلالات مغزی است که حافظه، قدرت تفکر، تصمیمگیری و توانایی انجام فعالیتهای روزمره را کاهش میدهند. احتمال بروز این اختلالات معمولا با افزایش سن بیشتر میشود. با توجه به پیرتر شدن جمعیت بسیاری از کشورها، شناسایی عواملی که میتوانند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهند یا زمان آغاز آن را به تأخیر بیندازند، اهمیت زیادی دارد. فشار خون بالا و دیابت از جمله عواملی هستند که با سلامت مغز ارتباط دارند، اما نقش تغذیه در دورههای بسیار ابتدایی زندگی هنوز به بررسیهای بیشتری نیاز دارد.
دوران جنینی و یک تا دو سال نخست پس از تولد، از مراحل حساس رشد بدن و مغز به شمار میآیند. در این دوره، مواد غذایی دریافتی مادر و کودک میتوانند بر فرایندهای رشد اثر بگذارند. قند افزوده، یعنی قندی که هنگام تهیه یا تولید مواد غذایی و نوشیدنیها به آنها اضافه میشود، یکی از اجزای مهم رژیم غذایی است. بررسی آثار بلندمدت دریافت این نوع قند دشوار است، زیرا برای شناخت پیامدهای آن باید وضعیت افراد از آغاز زندگی تا چند دهه بعد مطالعه شود. سهمیهدا کنند. محدود کردن قند افزوده در دوران بارداری و نوزادی میتواند یکی از اقداماتی باشد که خانوادهها و جامعه برای حمایت از سلامت بلندمدت مغز در نظر میگیرند.
یکی از نقاط قابل توجه پژوهش، استفاده از یک رویداد تاریخی برای مقایسه گروههای مختلف بود. سهمیهبندی باعث شده بود دسترسی برخی افراد به قند، بدون آنکه پژوهشگران در رژیم غذایی آنان دخالت کنند، محدودتر باشد. با وجود این، مطالعه از نوع مشاهدهای بود و به رویدادهایی متکی بود که در گذشته رخ دادهاند، بنابراین امکان دارد عوامل دیگری که بهطور کامل اندازهگیری نشدهاند نیز در نتایج نقش داشته باشند. پژوهشگران تأکید کردهاند که مطالعات بیشتری برای شناخت چگونگی اثرگذاری تغذیه دوران جنینی و نوزادی بر خطر زوال عقل و تدوین راهبردهای بهداشت عمومی لازم است.
قابل ذکر است نتایج جالب توجه فوق در نشریه علمی پزشکی «نورولوژی» منتشر شدهاند. این نشریه وابسته به آکادمی نورولوژی آمریکا است و پژوهشهای علمی مرتبط با مغز، دستگاه عصبی و بیماریهای عصبی را منتشر میکند.
زوال عقل اصطلاحی کلی برای مجموعهای از اختلالات مغزی است که حافظه، قدرت تفکر، تصمیمگیری و توانایی انجام فعالیتهای روزمره را کاهش میدهند. احتمال بروز این اختلالات معمولا با افزایش سن بیشتر میشود. با توجه به پیرتر شدن جمعیت بسیاری از کشورها، شناسایی عواملی که میتوانند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهند یا زمان آغاز آن را به تأخیر بیندازند، اهمیت زیادی دارد. فشار خون بالا و دیابت از جمله عواملی هستند که با سلامت مغز ارتباط دارند، اما نقش تغذیه در دورههای بسیار ابتدایی زندگی هنوز به بررسیهای بیشتری نیاز دارد.
دوران جنینی و یک تا دو سال نخست پس از تولد، از مراحل حساس رشد بدن و مغز به شمار میآیند. در این دوره، مواد غذایی دریافتی مادر و کودک میتوانند بر فرایندهای رشد اثر بگذارند. قند افزوده، یعنی قندی که هنگام تهیه یا تولید مواد غذایی و نوشیدنیها به آنها اضافه میشود، یکی از اجزای مهم رژیم غذایی است. بررسی آثار بلندمدت دریافت این نوع قند دشوار است، زیرا برای شناخت پیامدهای آن باید وضعیت افراد از آغاز زندگی تا چند دهه بعد مطالعه شود. سهمیهدا کنند. محدود کردن قند افزوده در دوران بارداری و نوزادی میتواند یکی از اقداماتی باشد که خانوادهها و جامعه برای حمایت از سلامت بلندمدت مغز در نظر میگیرند.
یکی از نقاط قابل توجه پژوهش، استفاده از یک رویداد تاریخی برای مقایسه گروههای مختلف بود. سهمیهبندی باعث شده بود دسترسی برخی افراد به قند، بدون آنکه پژوهشگران در رژیم غذایی آنان دخالت کنند، محدودتر باشد. با وجود این، مطالعه از نوع مشاهدهای بود و به رویدادهایی متکی بود که در گذشته رخ دادهاند، بنابراین امکان دارد عوامل دیگری که بهطور کامل اندازهگیری نشدهاند نیز در نتایج نقش داشته باشند. پژوهشگران تأکید کردهاند که مطالعات بیشتری برای شناخت چگونگی اثرگذاری تغذیه دوران جنینی و نوزادی بر خطر زوال عقل و تدوین راهبردهای بهداشت عمومی لازم است.
قابل ذکر است نتایج جالب توجه فوق در نشریه علمی پزشکی «نورولوژی» منتشر شدهاند. این نشریه وابسته به آکادمی نورولوژی آمریکا است و پژوهشهای علمی مرتبط با مغز، دستگاه عصبی و بیماریهای عصبی را منتشر میکند.