«تابناک» در راستای اعتلای فرهنگ و ادبیات ایران به صورت هفتگی بخشی را به این مهم اختصاص داده است. در همین چارچوب در «ادیبستان»، بسته ادبی تابناک با مجموعهای از شعر، حکایت، مباحث ادبی و فرهنگی و… میزبان مخاطبین هستیم.
غزلی از عنصری
فغان زان پریچهر عیار یار
که با منش دائم به پیکار کار
دو زلف سیاهش نماید بدان
که دو زاغ دارد به منقار قار
دهانی چو یک ناردانه دو نیم
مرا هست در دل از آن نار نار
به نزد بزرگان بزرگم ولی
به نزدیک آن چشم خونخوار خوار
چنان گشتم از فرقت آن نگار
که میرم ز عشقش به بلغار غار
طمع گر بکردی به جان و دلم
به دست و دل و جان تو بردار دار
حکایت
نادر شاه در حال قدم زدن در باغش بود که باغبان خسته و ناراضی نزد وی رفت و گفت: پادشاه؛ فرق من با وزیرت چیست؟ من باید اینگونه زحمت بکشم و عرق بریزم ولی او در ناز و نعمت زندگی میکند و از روزگارش لذت میبرد.
نادر شاه کمی فکر کرد و دستور داد باغبان و وزیرش به قصر بیایند. هر دو آمدند. نادر شاه گفت: در گوشه باغ گربهای زایمان لفظی و معنوی تقسیم می شوند.و هر کدام چندین مورد را تحت پوشش و تعریف قرار می دهند.
آرایه های لفظی
همان گونه که از نامش پیداست لفظ سخنی است که باعث زیبایی کلام می شود. مثلاً آرایه ی «تکرار» که از تکرار یک واژه به دست می آید.
مثال:
از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ندانی که چه درد است
آرایه های معنوی
برخلاف آرایه های لفظی در ظاهر کلام نیست و برای تشخیص آنها باید به معنای کلام دقت شود. مثلاً «استعاره» که زیبایی آن هنگامی مشخص می شود که ذهن با تلاش، به معنای ثانوی واژه پی ببرد: مثلاً در بیت زیر:
چو تنها ماند ماه سرو بالا
فشاند از نرگسان لولوی لالا