«تابناک» در راستای اعتلای فرهنگ و ادبیات ایران به صورت هفتگی بخشی را به این مهم اختصاص داده است. در همین چارچوب در «ادیبستان»، بسته ادبی تابناک با مجموعهای از شعر، حکایت، مباحث ادبی و فرهنگی و… میزبان مخاطبین هستیم.
غزلی از انوری
تو گر دوست داری مرا ور نداری
منم همچنان بر سر دوستداری
به هر دست خواهی برون آی با من
ز تو دستبرد و ز من بردباری
چه دارم ز عشق تو عمری گذشته
نیاری بدین خاصیت روزگاری
چو گویم که خوارم ز عشق تو گویی
هم از مادر عشق زادست خواری
من از کار تو دست باری بشستم
زهی پایداری زهی دست کاری
تو داری سر آن که در کار خویشم
ز پای اندر آری و سر درنیاری
دل آنجا نهادم که عهدی بکردی
به پای وفا بر کدام استواری
همان به که با خوی تو دل نبندم
که الحق چنین خوب خویی نداری
حکایت ادبی
انوری شاعر بزرگ و بد اقبالی بود و زندگی سطح پایینی داشته و با شعری از این وضع خود نالیده است؛
هر بلایی کز آسمان آید
گرچه بر دیگری قضا باشد
بر زمین نارسیده می پرسد
خانه انوری کجا باشد؟!
قصاید انوری<.................
من زنده که نیستم میان کفنم
دل ابر گرفته است در پیرهنم
این گونه به دست خالی ام زل نزنید
من وارث درد هفت میلیارد تنم
………………………….
این کیست که با این همه غم می خندد
زخمی شده باز دم به دم می خندد
در مرگ چه رازیست که این کهنه درخت
با هر تبری که می زنم می خندد
آرایههای ادبی یا صناعات ادبی
یا صنایع بدیع در ادبیات فارسی، بهکار بردن فنونی است که رعایت آنها بر جلوهها و جنبههای زیبایی و هنری سخن میافزاید. صنایع ادبی، دو دسته است: تناسبهایی آوایی(آرایه های لفظی) و تناسبهای معنایی(آرایه های معنوی)
پس در کل دو دسته صنایع ادبی وجود دارد که هر کدام زیر مجموعه ی خود را دارا هستند.که در شمارگان بعدی به برخی از آنها می پردازیم.