خود قرآن نازل، در بردارنده ی قرآن صاعد است؛ یعنی خداوند متعال دعاهای زیادی را در خود قرآن به سوی ما نازل فرموده، تا دست بندگانش را بگیرد و آن ها را به سوی ملکوت خدا صعود دهد. بعضی از این دعاهای قرآنی با گل واژه ی «ربَّنا» آغاز می شوند.
«قرآن» کلام نازل و پایین آمده ی خداوند است و «دعا»، کلام صاعد و بالا رونده ی او!
حضرت روح الله قُدِّسَ سِرُّه می فرماید:
«بعضی از مشایخ ما می فرمودند که «قرآن، قرآن نازل است؛ آمده است به طرف پایین و دعا از پایین به بالا می رود؛ این قرآن صاعد است»؛ یعنی دعا دست انسان را می گیرد و می بردش به بالا؛ آن بالایی که من و شما نمی توانیم بفهمیم؛ آن ها که اهلش هستند می فهمند.» (1)