به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، حیات شهرهای ایران این روزها فقط در رفتوآمد روزمره خلاصه نمیشود بلکه حضوری شکل گرفته که روایت تازهای از همدلی و همراهی را در دل خود دارد. در همین فضا، تئاتر هم از قاب سالن بیرون آمده و کنار مردم ایستاده؛ اجراهایی که همچنان در میادین ادامه دارند و تلاش میکنند روایتگر لحظههایی باشند که در حافظه جمعی ثبت میشود.
امیرحسین شفیعی یکی از اهالی تئاتر که اینروزها مدیر مرکز هنرهای نمایشی سوره است، درباره تدارک صحنه خیابان برای تئاتر در روزهای جنگ تحمیلی سوم به تابناک گفت: تصمیم بر این شد با توجه به حضور مردم در خیابان و رزمندگان اسلام در میدان، خیابان به صحنه تئاتر تبدیل شود.
وی افزود: در همان روزهای ابتدایی ایدهپردازیهایی صورت گرفت تا به تأسی از هنرمندانی که در جنگ هشتساله دفاع مقدس در کنار رزمندگان حضور داشتند و پشت سنگرها نمایش اجرا میکردند، این بار نیز تئاتر به میدان بیاید. با اینرویکرد بود که حدود ۲۱ اثر در استانها اجرا شد، ۲۰ اثر در تهران تولید شده و همچنان در حال اجراست و نزدیک به ۱۸۰ اثر نیز در قالب تئاتر مسجد در سراسر کشور تولید و اجرا شد. در تهران برنامهها شکل ویژهتری داشت؛ از جمله مجموعه رویدادی با عنوان «نمافط کاملاً تغییر کرد. درخواستهای مکرر مردمی برای اجرای آثار هنری نشاندهنده همین استقبال بود. هنرمندان با علاقه زیادی برای حضور در این فضا اعلام آمادگی میکردند و حتی در مواردی پیشنهادها از سوی خود آنها مطرح میشد. در چهار پنج روز ابتدایی نوعی سردرگمی وجود داشت و این پرسش مطرح بود که نقش هنرمند، بهویژه در حوزه هنرهای نمایشی، در این شرایط چیست؛ اما بهمرور این نقش تعریف شد و هنرمندان نیز مانند سایر اقشار مردم حضوری پررنگ در میدان پیدا کردند.
وی در پایان درباره مسیر پیش رو گفت: در جنگ تحمیلی سوم، تمرکز بر طراحی و اجرای آثار حماسی بود که متناسب با نیاز جامعه و فضای میادین شکل گرفت. در ادامه باید به سمت تولید آثاری با نگاه عمیقتر حرکت کرد؛ آثاری دراماتیک که به موضوع جنگ رمضان بپردازند و در قالب نمایشهای صحنهای تولید و اجرا شوند.»