امید یوسفیان
سرمربی تیم ملی در ادامه شعارهای تبلیغاتیاش دوباره از نسلسازی صحبت کرده است.
امیر قلعهنویی دوباره از «نسلسازی» حرف زده؛ واژهای که این روزها بیشتر از آنکه در عملکرد تیم ملی دیده شود، در مصاحبههای سرمربی شنیده میشود. سوال اما اینجاست که دقیقا کدام نسل در تیم ملی ساخته شده است؟ تیمی که در جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از پیرترین ترکیبهای مسابقات را در اختیار داشت، خیلی زود از دور رقابتها کنار رفت و در طول تورنمنت نیز فرصت چندانی به بازیکنان جوان نداد، چطور میتواند مدعی آغاز یک نسل جدید باشد؟
اگر قرار باشد نسلسازی فقط به دعوت چند بازیکن جوان به اردو خلاصه شود، بدون اینکه حتی فرصت واقعی برای حضور در زمین پیدا کنند، این تعریف با واقعیت فوتبال حرفهای فاصله زیادی دارد. نسل جدید زمانی شکل میگیرد که سرمربی در روزهای سخت هم به جوانان اعتماد کند، اشتباهاتشان را بپذیرد و آنها را به مهرههای اصلی تیم تبدیل کند؛ نه اینکه نیمکتنشین بمانند و بار اصلی تیم همچنان روی دوش بازیکنان باتجربه باشد.