سینما به جای آن که فرهنگ دینی و ملی ما را ترویج و تقویت کند با تضعیف موقعیت پدر در خانواده به بحرانی بی هویتی فرزندان دامن می زند.
به گزارش خبرنگار سوره سینما، با پایان یافتن برگزاری سیوچهارمین جشنواره فیلم فجر، تحلیلهای گوناگون در ارتباط با محتوای آثار حاضر در این جشنواره صورت گرفت. «سوره سینما» نیز در روزهای گذشته در یکی از گزارش های جشنواره ای خود مفصلا به بررسی تصویر نمایش داده از «مردها» در آثار این دوره از جشنواره پرداخت. (اینجا) اما حالا خبرگزاری فارس نیز در ادامه یادداشتی را در ارتباط با تصویر نامطلوب پدرها/همسرها/برادرها در آثار سینمای ایران منتشر کرده است که با هم میخوانیم:
اگر نگاهی اجمالی به وضعیت فیلم های جشنواره فیلم فجر با توجه به «بنیان خانواده» داشته باشیم، خواهیم دید در اکثر فیلم های جشنواره شاهد خانواده هایی متشنج بودیم و اختلاف میان اعضای خانواده زیاد بود شاید بتوان گفت در اکثر فیلم ها نظام خانواده تعریف درستی نداشت. نقش همسری، پدری، مادری و فرزندی مشخص نبود، تعامل نقشها در یک نظام اجتماعی به درستی لحاظ نشده و در میان آثار خیانت دو برادر (ابد و یک روز)، قتل غیرعمد برادر توسط برادر دیگرش (خانه ای در خیابان چهل و یکم)، پنهانکاری و شک ( نقطه کور)، خیانت (عادت نمی کنیم، هفت ماهگی، خشم و هیاهو) ، فقر (ابد و یک روز، لاک قرمز)، اعتیاد (خماری، ابد و یک روز، لاک قرمز، پل خواب)، سرگشتگی (وارونگی)، فرزند داشتن یا نداشتن (به دنیا آمدن) و… به وفور دیده می شد .