۱۴۰۵/۰۲/۲۰ ۱۷:۰۹
پرسش :
چرا با اینکه میگویند فلان ذکر یا دعا مثلاً باعث حفظ و حراست انسان میشود ، در عمل این همه شهید میدهیم و گویا اثری آن ذکرها ندارد یا خدا کاری نمیکند!؛ پس دفاع خداوند از بندگان مؤمن، کجاست و چگونه است؟
پرسش :
پاسخ:
دعا و ذکر در زندگی انسانها همچون ابزارهایی برای ارتباط با خداوند و جلب رحمت الهی شناخته میشوند. پرسش از چرایی تحققنیافتن ظاهری آثار ذکر و دعا در مواجهه با حوادث ناگوار، یکی از چالشبرانگیزترین مباحث در مسائل دینداری است. این پرسش، ریشه در درک ما از شیوۀ تعامل ارادۀ مطلق الهی با ارادۀ محدود انسانی دارد.
خداوند قادر است انسان را از هر گزندی حفظ کند؛ اما حفظ حقیقی الهی، گاهی در راستای اهداف والاتر معنا مییابد که ممکن است درک ما از آن محدود باشد. حفظ لزوماً به معنای بقای جسمانی نیست، بلکه ممکن است به معنای حفظ دین، آبرو، عاقبتبهخیری و تعالی روحی باشد. گاهی نصرت الهی، در پیروزی ظاهری تجلی مییابد و گاهی در حفظ ایمان و کرامت فرد در سختترین شرایط. خداوند متعال میفرماید: «ما بهیقین پیامبران خود و کسانی را که ایمان آوردهاند، در زندگی دنیا و [در آخرت] روزی که گواهان به پا میخیزند، یاری میدهیم» (1). وعدۀ نصرت الهی در دنیا و آخرت حتمی است؛ اما شکل و زمان آن به مشیت الهی بستگی دارد.