مبتلایان به این اختلال رفتاری، هیچ تلاشی برای موفقشدن در حوزههای مختلف نمیکنند، در حالی که فرصت و امکان آن را پیدا میکنند
به گزارش مجله خبری نگار، در حالیکه برخی افراد با سرعت هر چه تمامتر از پلههای موفقیت بالا میروند، افرادی هم هستند که به این باور رسیدهاند هر قدر هم تلاش کنند، باز هم بیفایده است و قرار نیست زندگی روی خوش به آنها نشان دهد؛ بنابراین این افراد بدون برنامه، هدف، تلاش، امید و … فقط روزهایشان را شب میکنند و زمان را هدر میدهند. آنها با دست خودشان از خوشبختی و موفقیت دور میشوند و انگار به آن پشت میکنند. اما چرا بعضی افراد چنین طرز فکری دارند و ریشه اصلی مشکل آنها کجاست؟ آیا راهکاری برای حل چنین نگرشی به زندگی وجود دارد؟