کارشناسان میگویند با اختلال در تنگه هرمز، اگر خطوط ریلی چابهار – زاهدان، رشت – آستارا و سایر کریدورهای حیاتی در سالهای گذشته تکمیل میشد، امروزه تجارت ایران کمترین وابستگی به دریا داشت.
به گزارش خبرنگار مهر، زمانیکه اختلال در عبور و مرور کشتیها در تنگه هرمز توسط دشمن بروز کرد، یک واقعیت مهم در برابر سیاستگذاران اقتصادی و حملونقلی کشور قرار میگیرد؛ اینکه اقتصاد ایران تا چه اندازه به مسیرهای دریایی جنوب وابسته مانده و چرا توسعه مسیرهای جایگزین در سایر بنادر نقاط کشور، حتی مسیرهای زمینی و ریلی با سرعت و اولویت لازم پیش نرفته است.
تنگه هرمز یکی از مهمترین گلوگاههای تجاری و انرژی جهان به شمار میر آمادگی زیرساختی ایران تبدیل شده است. اگر برخی خطوط ریلی و جادهای سالها پیش با نگاه راهبردی تکمیل میشد، اکنون اقتصاد ایران در برابر هرگونه اختلال منطقهای انعطاف بیشتری داشت. با این حال هنوز زمان برای اصلاح مسیر از دست نرفته است، مشروط بر آنکه توسعه حملونقل ریلی دیگر یک پروژه عمرانی معمولی تلقی نشود، بلکه بهعنوان بخشی از امنیت ملی و اقتصادی کشور در اولویت قرار گیرد.
زهره آقاجانی