مطالعه و کسب آگاهی از اختلالات روانی برای همه افراد لازم و مفید است. اما معضل فعلی جو افسرده پنداری شبکههای اجتماعی، و آمارهای نجومی ارائه شده از مبتلایان به این اختلالات هست.
جوان آنلاین: صحبت کردن در مورد انواع اختلالات روانی و نشانههای آنها یکی دیگر از سوژههای همیشه داغ رسانههاست؛ به طوری که با یک جستجوی ساده صفحاتی را در اینستاگرام پیدا میکنی که محتوای آنها با گرافیکهایی چشمنواز به طور کامل به نوعی از این اختلالات اختصاص دارد. سندروم بیشفعالی یا به اصطلاح ADHD یکی از این همین صفحات پرطرفدار یاد شدهست. گردانندگان این صفحات معمولاً خود را مربی این اختلال معرفی میکنند و لینکی را در قسمت بیوگرافی قرار دادهاند که مخاطب با کلیک بر آن به یک آزمون برمیخورد، آزمونی که از طریق حالات روزمره پی میبرد به اختلال دچار هست یا خیر؛ البته به ظاهر.
به گزارش مهر، همانطور که جسم ما آسیب میبیند، روان هم میتواند متحمل آسیبها و مشکلات بسیاری شود؛ که این به معنی دیوانه بودن نیست. براساس تعریف انجمن روانپزشکی آمریکا، «بیماری روانی، سندرومی است که در عملکرد شناختی، احساسی و رفتاری فرد تغییرات و اختلالاتی را به وجود میآورد. اختلالات روانی معمولاً با ناراحتی و مشکلات قابل توجهی در فعالیتهای اجتماعی، کاری یا خانوادگی همراه هستند.» اختلال اضطراب، افسردگی، دوقطبی، کمالگرایی، اختلال غیراجتماعی بودن و حتی خوردن، فقط چند نمونه محدود از این دریای بیکران اختلالات هستند که هرکدامشان به صورت مجزا نیاز به تعریف و بررسی تخصصی، البته از نگاه یک روانپزشک دارند.
همچنین این اختلالات، دارای مجموعهای از نشانهها هستند که همه افراد ممکن است این موقعیتها را در شرایط مختلف تجربه کنند، اما داشتن این نشانهها به تنهایی بیانگر وجود اختلال نیستند و آنرا اثبات نمیکنند، بلکه ملاکهای دیگری نیز وجود دارند. ملاک دیگری همانند مدت زمان تداوم نشانهها. علاوه بر آن، طبق تعریف ارائه شده، یک اختلال همانطور که از نامش پیداست باید عملکرد شغلی، عاطفی، اجتماعی و یا تحصیلی افراد راهم مختل کند تا شاید بتوان شخص را به آن دچار منظور کرد.
مطالعه و کسب آگاهی از اختلالات روانی برای همه افراد لازم و مفید است. مشکلات و صدمات روحی و جسمی که این اختلالات فرد را با خود درگیر میکنند نیز، در درجه اول اهمیت قرار دارد و برکسی پوشیده نیست؛ اما معضل فعلی و مورد توجه، ماهیت این اختلالات و اشاره به نشانهها نیست؛ بلکه جو افسرده پنداری شبکههای اجتماعی، و آمارهای نجومی ارائه شده از مبتلایان به این اختلالات هست.