
چندی پیش بود که خبری مبنی بر از دست دادن جان چند بیمار دیالیزی بر اثر داروهای بیکیفیت و فاسد سئوالات زیاد را برای جامعه و اهالی رسانه ایجاد کرد.
به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک، هرچند وزیر بهداشت و درمان، این ماجرا را مربوط به دوره قبلی دانست و تاکید کرد که در حال حاضر هیچ مشکلی برای بیماران دیالیزی وجود ندارد، اما همچنان موضوع نیاز به بررسی دارد تا از وقایع ناگوار بعدی پیش گیری شود.
در این باره عضو رسمی شورای عالی داروخانههای ایران از زاویه متفاوت تری به موضوع پرداخت و از فقدان برندینگ به عنوان کاستی بزرگ در صنعت دارویی کشور سخن گفت.
در ادامه گفتگوی علیرضا سالم، عضو رسمی شورای عالی داروخانههای ایران را با خبرنگار اجتماعی تابناک میخوانید:
آقای دکتر سالم درباره وضعیت تولید دارو در شرکتهای داروسازی ایرانی توضیح دهید و بگویید که آیا داروهای با کیفیت در این شرکتها تولید میشوند یا خیر؟
ببینید اصل ماجرا به این برمی گردد که بحث برندینگ در ایران تقریباً بی معناست و در عمل وجود ندارد. اگر به تعدادی نام یا برند برتر برمیخوریم، بیشتر آنها مربوط به حدود ۱۰-۱۵ سال پیش است، زمانی که سیاستهای قیمتگذاری یکنواختی وجود نداشت.
اکنون هر ماده اولیه یا دارویی که وارد میشود، در کمیسیون قی شرایط معنایی ندارد.
با شرکتهای داروساز متخلف که تجهیزات یا داروهای بیکیفیت به مردم میدهند، نباید برخورد کرد؟ حداقل این خودش به نوعی به ایجاد تحرک و انگیزه در بهبود شرایط کمک می کند…
اگر شرکت داروسازی تخلفی مرتکب شود یا محصولی با کیفیت پایین تولید کند، سازمانهای نظارتی و وزارتخانهها باید پاسخگو باشند. مردم عادی نمیتوانند مستقیماً در ساخت دارو نظارت داشته باشند. در کمپانیهای بینالمللی، داروها از نظر کیفیت به دقت آزمایش میشوند تا از استانداردهای لازم برخوردار باشند. بنابراین، سازمانهای نظارتی باید بررسی کنند که آیا محصولاتی که به بازار عرضه میشوند، دارای کیفیت مناسب و شرایط نگهداری استاندارد هستند یا خیر.
