قبل تر از این ها، نویسنده به این داستان ها و راویان شان آنچنان علاقهمند شد که در سال ۲۰۱۰ شروع به نوشتن مطالبی در وبلاگ خود کرد، که اسم آن را “ورن استوریز” (Worn Stories) گذاشت. به گفته او این سریال تلویزیونی با عمق بیشتری به بحث مغازه های مد و فشن پرداخته است. همچنین اضافه کرد: “چیزهایی وجود داشت که در قالب کتاب نمی شد آنها را توصیف کرد و نیاز به رسانه دیگری بود. من میخواستم داستان بافت لباس ها و آدم ها که داستان من را به تصویر می کشند را ببینم.”
سریال شامل راویان متفاوتی است که به لباس های کمد شان وابسته هستند. فیلمنامه به گونه ای است که شخصیت چارو، بازیگر اسپانیایی-آمریکایی لباس هایش را باعث شهرتش میداند. همانطور که سایمون لباس های دوچرخه سواری اش را مورد ستایش قرار می دهد. داستان شخصیتی به نام “فردریکا ویلسون” (Frederica Wilson) را معرفی می کند که در نمایش سعی دارد در مورد مجموعه کلاه کابوی خود صحبت کند. با همه این ها سریال تماماً درباره آدم های مشهور نیست. به عنوان مثال قسمت اول سریال درباره جامعه طرفدار برهنگی است که علاقهای به پوشیدن لباس ندارند، آنها معتقد هستند بدون لباس بیشتر شبیه خودشان هستند.