به گزارش “ورزش سه” در مسابقات مسترز گلف، هر سال پیش از آغاز رقابت‌ها مراسمی سنتی برگزار می‌شود که در آن اسطوره‌های این رشته نخستین ضربات نمادین را می‌زنند؛ مراسمی که «شروع‌کنندگان افتخاری» نام دارد. امسال گری پلیر، جک نیکلاس و تام واتسون به ترتیب در سنین ۹۰، ۸۶ و ۷۶ سالگی این سنت را کریس صحبت نکرده‌ام. او هرگز برای تیم ملی یا برای من مشکل نخواهد بود. کریس نماد فوتبال پرتغال و نماد تیم ملی است و نامش برای همیشه در تاریخ ثبت خواهد شد. از همکاری با او در سال گذشته بسیار لذت بردم؛ کار کردن با او آسان است. با هم درباره آینده دوران فوتبالش صحبت خواهیم کرد.»

ژسوس علاوه بر رونالدو، سابقه همکاری با بسیاری از بازیکنان فعلی پرتغال را نیز دارد؛ از جمله برونو فرناندز (که زیر نظر او در اسپورتینگ درخشید)، ژائو کانسلو، روبن نوس، روبن دیاس، رافائل لیائو و ژائو فلیکس.‌ این موضوع می‌تواند نشانه مثبتی باشد. اما تا زمانی که تکلیف رونالدو روشن نشود، انتظار داشته باشید تمام صحبت‌ها پیرامون دوران ژسوس فقط حول همین موضوع باشد.

در نهایت، تصور حضور همزمان ژسوس و رونالدو در جام جهانی ۲۰۳۰ بیش از آنکه به خاطر سن بالای آن‌ها غیرواقعی به نظر برسد، به دلیل سابقه کاری خود ژسوس است. او از سال ۱۹۹۰ مربیگری کرده، اما فقط یک بار توانسته بیش از چهار سال در یک باشگاه دوام بیاورد؛ در بنفیکا بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ که سه قهرمانی لیگ و دو نایب‌قهرمانی لیگ اروپا را به دست آورد. تا روشن شدن آینده، فقط یک چیز قطعی است: دوران ژرژ ژسوس در تیم ملی پرتغال، هرگز کسل‌کننده نخواهد بود.