برکات و برآیند خواندن یک شعر به نام فال حافظ و ابراز خرسندی از آن، در یک رسانه، از سوی معاون رئیسجمهور، هر چه باشد، مطلوب دولت نخواهد بود..
به احتمال بسیار زیاد روایت شما از تفأل به حافظ – آن هم پیش از ارائه گزارش به رئیسجمهور – و آمدن غزلی که دقیقاً باب میل همه رؤسای جمهور در لحظات مواجهه با دشواریهاست، کاملاً راست است و جایی برای تردید نمیگذارد. اما اجازه بدهید _ و مصلحت آن است_این روایت را باور نکنیم، آقای معاون اجرایی.
میفرمایید شعر آمد: «در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم / سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور». چه زیبا و چه بهجا.اما با این همه، شما نباید اینقدر جدی اش میگرفتید.در واقع اصلا برایتان خوب نیست این حرف ها را ما باور کنیم.
از شما انتظاری نیست
از شما انتظاری نیست که به زوایای پنهان کلماتتان یا به ایدههای هیجانی مشاورانتان و برآیندش دقت کنید؛ بسیاری پیش از ه است، پس لطفا بگویید کعبه ما کجاست؟ سرزنش ها چیست؟ مسیر کدام است و چرا با وجود مبهم بودن پاسخ این سئوالات، نباید غم بخوریم؟
امیدوارم زودتر دریابید کجا ایستادهاید، چه میکنید و چه میگویید. مثلا همین ایده و حرفتان درباه سرزنشهای مغیلان، می تواند جان تازهای به احتمال استیضاح وزرایتان بدهد؛ خارهای مغیلان احتمالی در بهارستان را بارورتر می کند و آن وقت بر غمتان افزوده می شود. نگاه مثبتی را هم _ اگر در شهروندان است_، از بین میبرد. میشود ناامیدی از تدبیرهای احتمالی.
پیشنهاد می کنم اگر قرار برسخنرانی های بیشتر است، حتما از مشاوران متخصصتری بهره بگیرید.
دبیر سرویس اجتماعی تابناک