دنیای اقتصاد: بررسیها نشان میدهد که صندوقهای بازنشستگی و سرمایهگذاران نهادی در سراسر جهان در حال بررسی پیامدهای یکی از نگرانکنندهترین سناریوهای تغییرات اقلیمی هستند؛ سناریویی که در آن افزایش مداوم دمای زمین، «نقاط واژگونی اقلیمی»(Climate Tipping Points) را فعال میکند و به آنچه جیپی مورگان از آن با عنوان «قوی سیاه اقلیمی» یاد میکند، منجر میشود.
به گزارش بلومبرگ، این نقاط، آستانههایی بحرانی در سامانههای طبیعی زمین مانند اقیانوسها، یخچالهای طبیعی، جنگلها و جو هستند که با عبور از آنها، تغییراتی ناگهانی، برگشتناپذیر و بسیار مخرب رخ میدهد. اگرچه تا چند سال پیش چنین سناریوهایی صرفا ریسکهایی دور از انتظار تلقی میشدند، اکنون بسیاری از مدیران سرمایهگذاری آنها را در تحلیل پرتفوی ون است طی ۱۵ تا ۲۰ سال آینده رخ دهند. از این رو، برخی صندوقهای بازنشستگی، از جمله صندوق بازنشستگی کارکنان دانشگاههای بریتانیا(USS)، این خطرات را در تحلیلهای پنج تا دهساله خود نیز مدنظر قرار دادهاند.
کندی روند جهانی کاهش انتشار گازهای گلخانهای نیز سبب شده برخی سرمایهگذاران نسبت به موفقیت گذار انرژی خوشبین نباشند و خود را برای بدترین سناریوها آماده کنند. نقاط واژگونی اقلیمی برخلاف بحرانهایی چون جنگ یا همهگیری، شوکهایی برگشتناپذیرند که پس از وقوع امکان بازگشت به وضعیت پیشین را از بین میبرند. این شوکها میتوانند برای دههها یا حتی قرنها اقتصاد، بازارهای مالی و زندگی بشر را با پیامدهایی عمیق و ماندگار روبهرو کنند.