به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، در میان هنرهای وابسته به محرم، «کتیبهدوزی» و «پرچمدوزی» از جایگاهی ویژه برخوردارند. این هنرها نه تنها بخشی از هویت بصری عزاداریهای ایرانی را شکل دادهاند، بلکه بستری برای تداوم برخی از مهمترین رودوزیهای سنتی ایران نیز بودهاند. سرمهدوزی، زردوزی، ملیلهدوزی، گلابتوندوزی و دوختهای سنتی مذهبی از جمله هنرهایی هستند که در تولید کتیبهها و بیرقهای محرم به کار گرفته میشوند.
در واقع، کتیبهدوزی را میتوان یکی از فراگیرترین هنرهای وابسته به محرم دانست؛ هنری که از روستاهای کوچک تا بزرگترین تکایا و بقاع مذهبی کشور، حضور دارد و سیمای بصری عزاداری ایرانیان را شکل میدهد.
بررسی آثار تاریخی باقیمانده نشان میدهد بسیاری از کتیبههای مذهبی موجود در حسینیهها و بقاع متبرکه به دوره قاجار و پهلوی بازمیگردند. این آثار معمولاً روی پارچههای مخمل، ترمه یا ماهوت اجرا شدهاند و با استفاده از نخهای فلزی، سرمه، پ و کتیبههای قدیمی به دلیل استفاده مداوم، شرایط نامناسب نگهداری یا فرسودگی پارچه نیازمند مرمت هستند. کارشناسان میراث فرهنگی معتقدند این آثار علاوه بر ارزش مذهبی، از منظر تاریخ هنر و صنایع دستی نیز اهمیت دارند و باید همانند سایر آثار تاریخی مورد حفاظت قرار گیرند.
اهمیت کتیبهدوزی تنها در حفظ یک هنر سنتی خلاصه نمیشود. این هنر حلقه اتصال چندین رشته صنایع دستی ایران است؛ از خوشنویسی و طراحی گرفته تا پارچهبافی، رودوزیهای سنتی و هنرهای وابسته به نساجی. به همین دلیل حفاظت از آن به معنای حفاظت از مجموعهای از مهارتهای تاریخی و فرهنگی است.
در روزگاری که پرچمها و کتیبههای چاپی به سرعت جای نمونههای دستدوز را میگیرند، حفظ هنر کتیبهدوزی تنها پاسداشت یک شیوه تزئینی نیست، بلکه تلاشی برای حفظ بخشی از حافظه فرهنگی و هنرهای سنتی ایران است. هنری که قرنها پیام عاشورا را بر تار و پود پارچهها نقش زده و هنوز در آستانه هر محرم، نشانهای از تداوم یک سنت کهن در زندگی ایرانیان به شمار میرود.
59243