اقتصاد۲۴- یکی از مولفههای مهم در مذاکرات کشورها، تعیین راهبردها و روش مذاکره، تعیین چارچوب خواستهها و اهداف و در نهایت برآورد مولفههای سیاست داخلی و اجماع سیاسی برای آغاز هر مذاکرهای است. دولتهای بعد از انقلاب در موقعیتهای مختلف، مذاکرات مستقیمی را با امریکا انجام داده اند. مذاکره حول محورهای خاصی همچون مسئله افغانستان، عراق، آزادسازی زندانیها و برجام از نمونههای مذاکره مستقیم ایران و امریکا بود که دو طرف ایرانی و امریکایی دور یک میز مذاکره برای منافع خود مذاکره کردند.
از این رو باید تمام حرکات پازل امریکا در خاورمیانه را از سال ۲۰۰۳ (دولت بوش) تا به امروز (اوباما-ترامپ) به ویژه پرونده هستهای ایران و دو دوره سخت و طاقت فرسا از تحریمهای اقتصادی علیه ایران، در این چارچوب ارزیابی میشود. سیاستی که نقطه مقابل استراتژی ایران برای تقویت محور مقاومت در خاورمیانه و افزایش هژمونی با کمک به گروههایی است که هدف آنها نیز کاهش حضور منطقهای امریکا در خاورمیانه است.
این در حالی است که بعد از روی کارآمدن جو بایدن، تلاش دولت دوازدهم برای احیای برجام به مذاکرات وین۶ منتهی شد. این مذاکرات را که عباس عراقچی مدیریت میکرد، در آستانه انتخابات ریاست جمهوری۱۴۰۰ با مانع جدی از سوی جریانهای سیاسی منتقد دولت روحانی در مجلس یازدهم مواجه شد. آن زمان این ایده در نمایندگان حامی ابراهیم رئیسی مطرح شد که علیرغم مذاکرات تیم عباس عراقچی و بدست آوردن امتیازات قابل توجه از طرف امریکایی، مذاکرات تا بعد از انتخابات متوقف شود تا دولت جدید سیزدهم، به پشتوانه سرمایه اجتماعی و با دست بالاتر به مذاکرات بازگردد.
موضوعی که دست کم شش ماه به طول انجامید و مقدمات مذاکره علی باقری معاون سیاسی دولت رئیسی با طرف اروپایی ها، در آبان۱۴۰۰ فراهم شد. همانطور که پیشبینی میشد علیرغم حاکمیت یکدست اصولگراها، علی باقری با موانع جدی در داخل، برای پیشبرد مذاکرات مواجه شد.
بیشتر بخوانید: ادعای تازه نیویورک تایمز و سی ان ان درباره شرایط تازه چهار زندانی دو تابعیتی در ایران