اقتصاد۲۴- با حمایت ژاپن از حق امارات بر جزایر سه گانه ایران، سومین کشور دوست ایران به جمع کارزار حقوقی امارات برای تثبیت حق خود بر جزایر سه گانه ایران پیوست. اتحاد شرقی که اگرچه سیاستمداران دولت سیزدهم آن را در صف دوستان و شرکای ایران و ذیل ابتکار «سیاست همسایگی» شناسایی میکنند، اما در عمل و در زمین واقعیت به نظر میرسد، منافع این کشورها با اعراب بیشتر از ایران در تحریم تامین میشود.
در این راستا حملات تروریستی در الجزایر در ژانویه ۲۰۱۳ تاثیر جدی بر استراتژی شرکتهای ژاپنی برای گسترش روابط در کشورهای عربی داشت و همکاریهای امنیتی-اطلاعاتی را به سرفصل تازهای از روابط ژاپن و اعراب تبدیل کرد.
در سوی دیگر، آذرماه سال ۱۴۰۱ بود که دولت چین هم طی بیانیهای مشترک با کشورهای حاشیه خلیج فارس، ضمن تردید ضمنی در مورد مالکیت جمهوری اسلامی بر جزایر سهگانه، خواستار حل مسالمتآمیز این مناقشه ساختگی از سوی دولتهای خلیج فارس شده است.
در بند ۱۲ بیانیه مشترک چین و سران کشورهای خلیج فارس آمده بود: «رهبران از تلاشهای مسالمتآمیز شامل ابتکارها، پیشنهادهای امارات برای رسیدن به راهکار صلح آمیز برای مسأله سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی، از راه مذاکرات ۲جانبه بر مبنای قوانین بینالمللی حمایت میکنند».
پس از چین، روسیه در سال۱۴۰۲ به عنوان دومین قدرت شرقی بعد از چین، در اقدامی بی سابقه، با حضور در همان نشستی که سال قبل، اعراب از چین برای حضور دعوت کرده بودند حاضر شد و از حق امارات بر جزایر سه گانه در خلیج فارس دفاع کرد.
موضع گیریهای دو کشور چین و روسیه در به رسمیت شناختن حق اعراب بر جزایر سه گانه، درست زمانی انجام میشود که سیاست خارجی دولت سیزدهم، توجه به کشورهای شرقی، به مثابه تکیه گاهی برای ایجاد اتحادهای راهبردی و دیوارهای دیپلماتیک در برابر غرب است.
موضوعی که اساتید علوم سیاسی از آن به عنوان «آرمانگرایی تنش زا» یاد میکنند. تصویری که سیاستمداران در ایران، پیوندهای اقتصادی و سیاسی کشورهای آسیایی با غرب را نادیده میگیرند و در فضایی خیالی، تصور ایدئولوژیک شدن پیمانهای شانگهای و بریکس علیه غرب را به مبنای تحلیل خود قرار میدهند. تحلیلی که به اشتباه، تصور تغییر نظم جهانی به نفع ایران را با تشکیل بلوک اقتصادی شرق علیه غرب، مطرح کرده بود.