هر پاسخی که هوش مصنوعی مینویسد از جایی در «ابر» نیست از تراشههایی میآید که در مراکز داده کار میکنند، از شبکه برقی که آن مراکز را تغذیه میکند، از سامانههای خنککنندهای که گرمای سرورها را دفع میکنند و از زنجیره تامینی که از کارخانههای تراشهسازی تایوان تا نیروگاهها و شبکههای انتقال برق امتداد دارد.
هوش مصنوعی در ظاهر، یک فناوری نرمافزاری است. اما هرچه مدلها بزرگتر، کاربران بیشتر و عاملهای هوشمند فعالتر میشوند، واقعیت فیزیکی آن آشکارتر میشود. پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که مدلها چقدر باهوش شدهاند. پرسش این است که این هوش چقدر برق، آب، سرمایه و زیرساخت مصرف میکند؛ و آیا ارزش اقتصادی و اجتماعی آن با این هزینهها متناسب است؟