ایده روز آنلاین – امیر حسین اعظمی | حسین ابرقویی، مدافع پرسپولیس، درست در لحظهای که میبایست پاداش سالها جنگیدن در مستطیل سبز را با پرواز بهسوی جامجهانی بگیرد، با سد خط قرمز کادر فنی مواجه شد. اما او نه اهل گلایه است و نه مرد زانو زدن. او در گفتوگو با همشهری، از دردی میگوید که فراتر از خط خوردن از لیست تیم ملی است؛ درد مردمی که آنها را بهترینهای دنیا میداند و زخمی که از فاجعه مدرسه میناب بر دلش نشسته است. ابرقویی که با تکیه بر مکتب پرسپولیس و زیرنظر بزرگان، راه بزرگ شدن را آموخته، حالا از بغض فروخوردهاش برای از دست دادن جامجهانی پرده برمیدارد، اما بلافاصله با لحنی حماسی، از افقهای دوردست جام ملتهای ۲۰۲۷ سخن میگوید. او معتقد است پیراهن سرخ، کیمیاگری است که از گمنامها، قهرمان میسازد و حالا در میانه توفان حواشی و قضاوتها، ایستاده تا ثابت کند برای کسی که ریشه در خاک این هواداران دارد، هیچ بنبستی پایان راه نیست.
از شرایط ایران شروع کنیم. این روزها برای تو چگونه سپری میشود؟
طبیعتا روزهای سختی است و کشور در شرایط خاص قرار دارد. امیدوارم هر چه زودتر این روزها تمام شود و مردم ما با آرامش زندگی کنند. آنها نشان دادند بهترین مردم دنیا هستند و امیدوارم مسئولان هم در این شرایط اقتصادی سخت به فکر مردم باشند و کاری کنند تا آنها زندگی راحتتری داشته باشند.