به گزارش خبرآنلاین، اندیشکده «مرکز اورشلیم برای امنیت و امور خارجی» در تحلیلی به بررسی علت ناکامیهای دیپلماتیک آمریکا در برابر ایران پرداخته و نوشته است: برتری نظامی و اقتصادی، در نگاه رایج غربی، باید بهطور طبیعی به برتری دیپلماتیک تبدیل شود؛ کشوری که میتواند ارتش طرف مقابل را نابود کند، ناوگانش را غرق سازد یا اقتصادش را فروبپاشد، ظاهراً باید در میز مذاکره نیز دست بالا را داشته باشد.
به گزارش جماران، اما این فرض، نهتنها ناقص، بلکه خطرناک است. به نوشته این پایگاه، دیپلماسی اساساً ابزار قدرتمندان نیست؛ بلکه سلاح ضعیفان است. قدرتمندان ارتش، تحریم و توان تحمیل دارند و برای پیشبرد خواستههای خود، بیش از مذاکره، به اراده و قابلیت نیازمندند.
در مقابل، بازیگرانی که فاقد قدرت نظامی یا اقتصادی کافی برای تحمیل نتیجهاند، هنر دیپلماسی را ساخته و پروردهاند؛ میدانی که در آن زور خام، اغلب ناکافی یا حتی بیاثر میشود. همین تناقض، مذاکرات آمریکا و ایران را شکل میدهد: ایالات متحده از قدرت نظامی عظیم، بزرگترین اقتصاد جهنظر میرسد، در محاسبه ایرانی میتواند عقلانی جلوه کند. ایران بیش از چهار دهه انزوا، جنگ اقتصادی و فشار نظامی را با نمایش قدرت، مدیریت مشروعیت داخلی و گرفتن امتیاز در برابر واگذاری اندک تاب آورده است.
نویسنده تأکید میکند که در خاورمیانه، قدرت فقط ماده نیست؛ اعتبار، پایداری موضع و اراده دفاع از منافع نیز بخشی از قدرت محسوب میشود. آمریکا با خطوط قرمز اجرا نشده، توافقهای رهاشده و تغییر سیاست در هر انتخابات، با کسری اعتبار روبهروست و ایران این ضعف را یک دارایی راهبردی برای خود میبیند.
در جمعبندی این تحلیل آمده است: تا زمانی که آمریکا دیپلماسی را نه امتداد نرم قدرت، بلکه حوزهای مستقل با منطق، دستور زبان و سلسلهمراتب مهارتی خاص نداند، همچنان قدرتی عظیم را به میدانی خواهد آورد که در آن قدرت، بهتنهایی کافی نیست.
۳۱۰۳۱۰