بهگفته شفیعی: «قربانیکردن در ادبیات ادیان ابراهیمی وجود داشت، تا زمانیکه کرکگور در قرن هجدهم بدان اندیشید. وی مولفه جدیدی را به این داستان افزود و آن عبارت است از منافات و ناسازگاریای که ایمان ابراهیم در آن صحنه با قوانین اخلاق دارد. در واقع، در اینجا اخلاق بهنمایندگی از عقل جلو میآید.»
بهگفته شفیعی: «قربانیکردن در ادبیات ادیان ابراهیمی وجود داشت، تا زمانیکه کرکگور در قرن هجدهم بدان اندیشید. وی مولفه جدیدی را به این داستان افزود و آن عبارت است از منافات و ناسازگاریای که ایمان ابراهیم در آن صحنه با قوانین اخلاق دارد. در واقع، در اینجا اخلاق بهنمایندگی از عقل جلو میآید.»
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رضا دستجردی: امروز دهم ذیالحجه مصادف با عید سعید قربان، از اعیاد بزرگ مسلمانان جهان است. بنابر روایات اسلامی، در این روز، خداوند به ابراهیم (ع) فرمان داد تا فرزندش اسماعیل را قربانی کند. او اسماعیل را به قربانگاه برد، اما با پیدایی یک قوچ، ابراهیم آن را بهجای اسماعیل قربانی کرد. سنّت قربانیکردن همهساله در روز عید سعید قربان در سرزمین منا به یاد آن رخداد انجام می شود. ایبنا بهمناسبت این عید فرخنده با سیدروحالله شفیعی استادیار دانشگاه خوارزمی به گفتوگو نشسته است. «خاندان ابراهیم(ع)؛ بازخوانی داستانهایی از کتاب پیدایش» و «خاندان پیامبران در کتابمقدّس و قرآن» از جمله آثار شفیعی است.
