30 تير 1400
ابراهیم فقط خدا را میدید. فقط به خدا میاندیشید. فقط تحت فرمان او بود و فقط از او میخواست. ولقد اصطفیناه فی الدنیا و انه فی الاخره لمن الصالحین – و حقا که برگزیدیم ابراهیم را در دنیا و او در آخرت از شایستگان است.
با همان صلابت و شجاعت و با ارادهای محکم رویاروی کشوری چند میلیونی و بت پرست و قدرت اهریمنی و طاغوتی نمرود ایستاد و صریح گفت: من از شما بیزارم؟!
قالوا حرقوه – نمرودیان گفتند: او را بسوزانید!
مالک باد و طوفان و باران و برف به کمکش آمدند، گفت: نیازی به شما نیست! جبرئیل گفت: پیامی به خدا نداری؟ گفت: او حاضر و شاهد و داناست؛ میداند ابراهیم در کجاست.
خدایش دستور داد: یا نار کونی بردا و سلاما علی ابراهیم -ای آتش بر ابراهیم سرد باش و او را سالم نگهدار.