حفاظت از محیط زیست در عصر حاضر به یک دغدغه عمومی تبدیل شده است و همین امر بسیاری از دولتها و شرکتهای بزرگ را به سمت برنامهریزی در راستای حفظ اکوسیستم طبیعی زمین سوق داده است.
پیمان اقلیمی پاریس یکی از مهمترین تلاشهای دولتها برای حفاظت از محیط زیست و کاهش انتشار گازهای گلخانهای است. در حال حاضر استفاده از فناوریهای نوین با عنوان فناوری سبز و سازگار با محیط زیست فصل جدیدی از رقابت صنعتی را گشوده است. مساله تنها حفظ منابع زیستی و محیط پیرامون بشر نیست، بلکه کاهش مداوم منابع فسیلی، صنعت بهویژه بخش فولاد را با فشار بیسابقهای برای کاهش انتشار کربن و دستیابی به توسعه پایدار انرژی مواجه کرده است. این کمبود منابع دولتها را برای حفظ توان اقتصادی، مجبور به یافتن راهکارهای سودآورتر و کمهزینه میکند. تولید فولاد 7 درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای را تشکیل میدهد. امضای توافق پاریس در سال 2015 کشورهای عضو را موظف به اجرای برنامههای علمی و عملی برای کاهش گازهای گلخانهای کرده است. همچنین این امر فولادسازان را مجبور به تعدیل در سیاستهای آلاینده صنعتی میکند. این در حالی است که کشورهایی نظیر چین، ژاپن، کره و اتحادیه اروپا تلاش مضاعفی برای به صفر رساندن کربن در تولید فولاد را آغاز کردهاند. استراتژی این کشورها حرکت تدریجی به سمت تولید فولاد سودآور و کمآلاینده است.