اقتصاد۲۴– مگر معجزهای رخ دهد و تهران و واشنگتن برای رسیدن به یک توافق در دسترس، ابتکار به خرج داده و حتی به گفت وگوی مستقیم تن دهند. در غیر این صورت امید به توافق در هر شکل و اندازه حتی پس از نوامبر آینده، اگرنه بعید، بلکه سخت و دشوارتر از آن خواهد بود که هست.
روشن است که «جوبایدن» از امتیاز توافق هستهای برای فروش آن در انتخابات میاندورهای کنگره چشم پوشیده و به ظاهر ترجیح تهران نیز ادامه صبر و انتظار برای زمستان سختی است که به گفته روسها دامن اروپا را فرا خواهد گرفت. به این ترتیب طرفهای غربی به انعطاف بیشتر در برابر خواستهای تهران تن خواهند داد. این وضع، در خوشبینانهترین گمانی است که میتوان از رویکرد تهران به دست داد. این پیشبینی که بهگونهای سادهکردن صورت مسئله است، تنها به یک روی سکه نگاه دارد و روی دیگر آن را در پرتو همان سادهانگاری نادیده گرفته و یا به آن بهای لازم را نمیدهد. روی دیگر سکه، میتواند ایجاد شرایط دیپلماتیک سختتر را برای تهران در تعاملات آینده ایجاد کند.
توقفمذاکراتهستهای واستمرار وضع انجمادی کنونی با لحاظ آنچه در جامعه بینالمللی پیشروست، ظرفیت کافی را برای تنگ کردن اوضاع علیه ایران با خود دارد. نشانههای این وضع را میشود از مجموعه هجمههای تبلیغاتی، سیاسی و اقتصادی به راه افتاده علیه ایران در نه تنها کشورهای اروپایی بلکه به ویژه درایالات متحده مشاهده کرد. صفحات نخست رسانههای غربی این روزها پر است از اخبار مربوط به ایران که همه آنها یک مفهوم تأثیرگذار بر افکار عمومی دارد؛ اینکه ایران چهرهای متفاوت و غیر معمول از خود در جامعه جهانی بروز میدهد. علاوه براین، نشست فصلی این هفته شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی با چاشنی گزارش ۱۶ شهریور مدیرکل این نهاد، مستعد تنگتر کردن فضای تنفسی ایران است. در نشست گذشته این شورا که با قطعنامه توبیخی تروئیکای اروپایی علیه ایران همراه شد، ترکیب آراء موافق و مخالف تصویب آن حائز تأمل بود. ۳۰ کشور عضو به قطعنامه رأی موافق دادند، تنها دو کشور چین و روسیه مخالف و سه کشور هند، لیبی و پاکستان آرای ممتنع خود را به صندوق ریختند. در قطعنامه پیشین از ایران خواسته شده بود که به پرسشهای آژانس در باره سه مرکز مورد اختلاف پاسخ دهد.
بیشتر بخوانید: واکاوی نسبلت میان مذاکرات برجام و انتخابات میاندورهای کنگره ایالات متحده