
شبکه «آیفیلم» سالهاست که به بازپخش سریالهای محبوب دهههای گذشته تلویزیون ایران میپردازد. نکته قابل توجه این است که این سریالها هنوز مخاطبان زیادی دارند و مردم با علاقه آنها را دنبال میکنند. این موضوع پرسشی جدی ایجاد میکند؛ چرا سریالهایی که سالها از تولیدشان گذشته، همچنان برای مخاطب جذاباند؟ و چرا سریالهای جدید، معمولاً با چنین استقبال و ماندگاری روبهرو نمیشوند؟
در دورهای نهچندان دور، سریالهای تلویزیون فقط برای سرگرمی پخش نمیشدند؛ آنها در زندگی مردم جریان داشتند. خانوادهها برای تماشای قسمت جدید یک سریال برنامهریزی میکردند، درباره شخصیتها صحبت میکردند و داستان را بخشی از گفتوگوهای روزمره خود قرار میدادند. این پیوند به دلیل نزدیکی داستانها و شخصیتها به زندگی واقعی شکل میگرفت. مردم در شخصیتهایی مانند قهرمانها، ضدقهرمانها و تیپهای خانوادگی، بخشهایی از خودشان را میدیدند و همین باعث ایجاد همذاتپنداری میشد. امروز در بسیاری از تولیدات جدید این پیوند دیده نمیشود. شخصیتها اغلب از زندگی واقعی فاصله دارند و روابط انسانی در آنها باورپذیر نیست. این شکاف، مخاطب را به سمت آثاری میبرد که او را درک کردهاند؛ همانهایی که شبکه آیفیلم بازپخش میکند.
