وی عنوان کرد: مصائب گاهی فردی است و جنبه تربیتی، سازندگی، رشد، کمال و تعالی روح انسانی و قرب به پروردگار را دارد. مانند بلایا و سختیهایی که برای انبیاء و اولیاء الهی پیش آمده است و گاهی جنبه عمومی و اجتماعی دارند که این بلاها غیر از آنکه جنبه سازندگی و تربیتی دارند معلول عملکرد زشت و ناروای جامعه انسانی است مانند زلزلهها، سیلها، طوفانها و بیماریها.
عضو مجلس خبرگان گفت: مطلب دومی که از آیات مربوط به مصائب استفاده میشود این است که برای اعمال انسان علاوه بر جزاء که همان کیفر و پاداش اخروی است، آثاری مانند برقراری صلح، امنیت، رفاه و عدالت برای اعمال خوب و جنگ؛ فتنه، قحطی، خشکسالی و بیماری برای اعمال زشت دارد و این آثار دنیوی اعمال انسان است.
وی مسئله سوم را ارتباط تنگاتنگ میان مصیبت و معصیت دانست و ابراز کرد: آیات زیادی وجود دارد که شدائد، سختیها و گرفتاریهای بشر را نتیجه اعمال بشر و از آثار نوع زندگی انسان و دستپخت و حاصل کار انسان میداند مانند آیه ۳۰ سوره شوری و ۴۱ سوره روم.