فاز رشد فعال موهای ابرو کوتاه بوده و لذا این موها خیلی بلند نشده و رشد زیادی ندارند. کوتاه بودن این فاز همچنین باعث می شود که در صورت هرگونه آسیب به موهای ابرو مدت ها طول بکشد تا صدمات وارده جبران شده و موها مجدداً رشد کنند یعنی قابلیت ترمیم موهای ابرو به صورت طبیعی ضعیف تر و کندتر از موهای سر می باشد.
از دست رفتن موهای ابرو می تواند علل گوناگونی داشته باشد که عبارتند از:
1- آسیب به ابرو از طریق ضربه مانند تصادف رانندگی، سوختگی، مواد شیمیایی، برق گرفتگی و غیره
2- امراض موضعی پوست مثل بیماری لوپوس پوستی و آلوپسی آره آتا
3- عدم رویش ابرو به صورت مادرزادی
4- اصلاح کردن ابرو در خانم ها
اغلب خانم ها ابروهایشان را برداشته و به اصطلاح آنها را اصلاح (مرتب) می کنند تا ظاهر آراسته و خوبی داشته باشد. به دلیل کند بودن رشد موهای ابرو و ضعیف بودن قابلیت ترمیم آنها، اصلاح کردن مکرر ابروها در درازمدت موجب آسیب رسیدن به ریشه موهای ظریف ابرو شده و باعث می گردد که ابروها ابتدا نازک و کم پشت شده و بالاخره به طور دائم از دست بروند.
البته گفته شده است که در غالب موارد پس از چند ماه تا چند سال موهای کاشته شده تا حد زیادی شبیه موهای ابرو می گردند ولی این مطلب همیشه رخ نمی دهد و بیمار بایستی متوجه این نکته باشد. البته این مشکل در مواردی که بیمار اصلاً ابرو ندارد وجود نخواهد داشت. لازم به تذکر است که موهای کاشته شده بیشتر از موهای طبیعی ابرو رشدکرده و بنابراین باید به طور مرتب کوتاه شوند.
راه پیشنهادی برای این مشکل استفاده از پانسمان فشاری (مثل هدبند) در محل ابروی کاشته شده برای دو هفته پس از کاشت ابرو است. چرب کردن موهای پیوند زده شده پس از رویش آنها کمک به خوابیده تر شدن ابروی کاشته شده می کند. ولی در هر حال هیچ وقت ابروی کاشته شده از نظر خواب موها کاملاً شبیه ابروی طبیعی نخواهد شد.
به غیر از موارد ذکر شده، برداشت و کاشت موها در مورد کاشت ابرو تا حد زیادی شبیه کاشت موی سر است با این تفاوت که در کاشت ابرو فقط از واحدهای فولیکولی دارای یک یا دو تارمو استفاده شده و سوراخ های پوست با استفاده از ابزار بسیار ظریف و کوچک ایجاد می شوند تا محل کاشت کاملاً نامشخص باشد. به دلیل نزدیکی ابرو به چشم ممکن است بعد از کاشت ابرو اندکی تورم و کبودی دور چشم رخ دهد که با کمپرس گرم و گذشت چند روز به سرعت مرتفع می گردد.