۲۱ شهریور ۱۴۰۵ – ۲۱:۲۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برخی تصور کردهاند که درخواست «رفع درجات» برای پیامبر اکرم (ص) در ادعیه، به این معناست که مقام نبوت و کمالات آن حضرت به دعای مؤمنان نیازمند است و بدون دعای ما، امکان رسیدن ایشان به درجات بالاتر وجود ندارد. در حالی که با دقت در مبانی عقلی، آیات قرآن، روایات و بیانات بزرگان، میتوان دریافت که چنین دعاهایی به معنای افزودن کمالی جدید به وجود مقدس پیامبر (ص) نیست؛ بلکه این تعابیر، در عین آنکه صورت دعا دارند، بیانگر عظمت و کمال آن حضرت و نشانهای از ادب و عبودیت ما در برابر آن حقیقت مقدساند.
صلوات بر محمد و آل محمد (ص) از برترین اذکار و اعمال در فرهنگ دینی ماست و از مهمترین اسباب استجابت دعا به شمار میرود. این سنت نورانی با شنیدن نام پیامبر اکرم (ص) بر زبان مؤمنان جاری میشود. با این حال، گاهی این تصور مطرح میشود که صلوات و دعاهای ما موجب افزایش درجات پیامبر (ص) میگردد؛ در حالی که اگر آن حضرت را مظهر کامل اسماء و صفات الهی بدانیم، چنین برداشتی با مقام والای ایشان سازگار نخواهد بود.
بنابر روایت حوزه، اینجاست که یک پرسش کلامی شکل میگیرد:
