اقتصاد ۲۴-پراجکت سیندیکیت در مطلبی به قلم شلومو بن آمی نوشت: ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه ممکن است تا به حال متوجه شده باشد که حمله به اوکراین میتواند واکنش قاطعانه آمریکا را به همراه داشته باشد و بنابراین ممکن است از یک راهحل دیپلماتیک نجاتبخش برای بنبست استقبال کند. اما این بحران با این وجود تأثیری پایدار بر ترتیبات امنیتی اروپا خواهد داشت. به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: امپراتوریها هرگز بی سر و صدا سقوط نمیکنند و قدرتهای بزرگ شکست خورده همیشه آرزوهای بدخواهانه را توسعه میدهند. این موضوع را در مورد آلمان پس از جنگ جهانی اول شاهد بودیم. به طوری که یک توافق نامه تحقیرآمیز صلح و پیشنهاد سرزمینهای سابق آلمان به همسایگان ضعیفتر این کشور به ایجاد زمینه برای ماجراجوییهای وحشتناک تجدیدنظرطلبی جنگ جهانی دوم کمک کرد. امروز روسیه نیز چنین وضعیتی دارد.
در سال ۲۰۰۵، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را بزرگترین فاجعه ژئوپلیتیک قرن بیستم خواند. بنابراین، به بهانه حفاظت از اقلیتهای قومی روسی در خارج از مرزهای روسیه، سعی در معکوس کردن آن دارد. در نهایت، پوتین به دنبال بازگشت به نظم پس از جنگ جهانی دوم، با یک توافق جدید به سبک یالتا است که بازیابی حوزه نفوذ اتحاد جماهیر شوروی را برای مسکو تضمین میکند. به نظر او، این رویکرد برای توسعه صلح آمیز ضروری است. روسیه از طریق پیروزی قهرمانانه خود بر فاشیسم که غرب با تجدیدنظر طلبی تاریخی خود به دنبال کاهش آن است، جایگاه خود را در ردههای بالای سلسله مراتب قدرت جهانی به دست آورد. البته، در عمل، روسیه در حال حاضر حوزه نفوذ خود را حفظ کرده است. برای مثال، این کار را با حفظ درگیریهای منجمدشده در جمهوریهای شوروی سابق، از درگیری بین ارمنستان و آذربایجان بر سر قرهباغ کوهستانی گرفته تا مناقشه بر سر ترانسنیستریا، منطقه جداشده از مولداوی انجام میدهد. روسیه همچنین به منظور کمک به دولتهای دوست کرملین مانند بلاروس و قزاقستان برای سرکوب مخالفتهای داخلی مداخله میکند. مسکو اکثر جمهوریهای شوروی سابق را وارد اتحادیه اقتصادی اوراسیا و سازمان پیمان امنیت جمعی کرده است که بر اساس آن پایگاههای نظامی در ارمنستان و قرقیزستان دارد. روسیه در تاجیکستان نیز پایگاه نظامی دارد و همچنین در آبخازیا و اوستیای جنوبی، مناطق جدایی طلب گرجستان نیز پایگاههای نظامی خود را ایجاد کرده است.
اما بخش ارزشمندی از حوزه نفوذ روسیه ممکن است از بین برود. رویارویی کنونی بین روسیه و غرب بر سر اوکراین نشان دهنده اندازه و ارزش استراتژیک این کشور است. اما یک مؤلفه تاریخی و احساسی نیز در تعهد پوتین به حفظ این کشور در دامن روسیه وجود دارد. در همین ارتباط، پوتین پس از ضمیمه کردن کریمه در سال ۲۰۱۴ به روسیه، در جمع مردم پرهیاهو گفت: اوکراین نماینده پادشاهی ارتدوکس-مسیحی روسیه است که اساس تمدن آن به شمار میرود. او گفت که کریمه همیشه بخشی جدایی ناپذیر از روسیه در قلب و ذهن مردم بوده است و پایتخت اوکراین یعنی کی یف مادر شهرهای روسیه به شمار میرود. اخیراً، او ادعای دیرینه خود را تکرار کرده است که اوکراین یک کشور نیست و بخش بزرگی از قلمرو آن به ما داده شده است.
بیشتر بخوانید: بریتانیا و نروژ از شهروندان خود خواستند «بهسرعت» از اوکراین خارج شوند