به گزارش سرویس بین الملل تابناک، موسسه کوئینسی آمریکا در مقالهای نوشته است:
«همه چیز به زمانبندی بستگی دارد. اواخر ماه گذشته، پاکستان اعلام کرد که کریدورهای تجاری زمینی با ایران را افتتاح میکند که به تهران اجازه میدهد کالاها را از بنادر آبهای عمیق پاکستان وارد کند، درست در زمانی که محاصره آمریکا دسترسی این کشور به کشتیرانی از طریق تنگه هرمز را مسدود کرده است.
این ابتکار اولین بار در سال ۲۰۰۸ از طریق توافقنامه حمل و نقل جادهای ایران و پاکستان مطرح شد، اما احتمالاً واشنگتن را راضی نخواهد کرد، چراکه واشنگتن امیدوار بود اقتصاد ایران را به طور کامل تحت فشار قرار دهد تا اینکه تهران در برابر خواستههای جنگی خود تسلیم شود.
مسلماً، فراتر از یک ترتیبات تجاری صرفاً فنی، این دستور دو صفحهای به ظاهر ساده پاکستان این پتانسیل را دارد که اقتصاد جنگ را تغییر دهد و پیامدهای گستردهتری برای اتصال تجاری میان ایران، آسیای مرکزی و جنوب آسیا به همراه داشته باشد.
جغرافیای تجاری جدید
این دستور، شش مسیر عبوری را تعیین میکند که سه بندر پاکستان — کراچی، بندر قاسم و گوادر — را از طریق گرههای کلیدی در بلوچستان ران، کشورها به طور فزایندهای به دنبال جایگزینهای زمینی برای دور زدن تنگه هرمز هستند. در این زمینه، پاکستان به عنوان میانجیگر آتشبس شکننده و واسط در جنگ ظاهر شده و اکنون به نظر میرسد آماده است تا خود را به عنوان یک دولت-کریدور و تثبیتکننده منطقهای تثبیت کند.
اسلامآباد به جای طرفگیری، توازنی ظریف بین واشنگتن و تهران دنبال میکند، هم منافع اقتصادی و امنیتی پاکستان را پیش میبرد و هم مسیرهایی را برای همه طرفها برای حرکت به سمت کاهش تنش تسهیل میکند. این نقش دوگانه، بیانگر نفوذ رو به رشد پاکستان به عنوان هم یک قطب تجاری عملی و هم یک نیروی متوازنکننده در منطقهای است که روز به روز ناآرامتر میشود.»